21 
bewering, dikwijls van veterinaire zijde geuit, dat onze grassen 
ondeugdelijk zijn, vooral aan de kustplaatsen, moet dus ongegrond 
verklaard worden. Uit de resultaten van de in Hoofdstuk III 
beschreven voedingsproef laten zich volgende verteerbaarheids- 
coefficienten voor het Bataviaasche gras berekenen : 
Eiwit 73.6 °/ 0 . Vet 58.9 °/ Q . Koolhydraten 58.6 °/ 0 . 
Voor het Europeesche gras wordt aangegeven : 
Eiwit 68.8 %. Vet 74.2 °/ 0 Koolhydraten 66 %. 
Ook in dit opzicht bezit ons gras dus hoog te waardeeren 
eigenschappen. De oorzaak der verschillen tusschen de beide 
groepen schuilt denkelijk in het bij voeder; de haver n.L bevat 
meer eiwit en vet en minder koolhydraten dan padi. De hoeveel- 
heden, die uit het gras getrokken moeten worden, zijn daarom 
voor eiwit en vet hier grooter, voor koolhydraten kleiner. 
Door een officier der artillerie, Nauta, werd een uitgebreid 
grasherbarium aangelegd ; de daarin aanwezige soorten werden 
door Dr. Boerlage gedetermineerd Door deze samenwerking 
ontstond de hierna volgende tabel, waarbij in rubriek drie de 
meerdere of mindere geschiktheid voor paardenvoeder is aange- 
geven x ). 
Overzicht der Indische voedergrassen van 
Nauta en Boerlage (1900). 
Inlandsche naam. 2 ) 
Latijnsche naam. ®) 
Eigen- 
schappen. 
Alang-alang (J. S.). 
Impcrata arundinacea 
Cyr. 
Slecht, kan 
jong desnoods 
voor een deel 
gevoederd 
worden. 
Blaba-an (J.) ; Loeohan 
(Soerabaia). 
Panicum infidum Steud. 
middelmatig. 
1) Teysmannia, 1900 blz. 489. 
2) M. = Maleisch ; S. = Soendaneesch ; J. — Javaansch. 
3) De oorspronkelijk door Boerlage opgegeven plantennamen zijn behouden. 
Tussehen haakjes en cursief zijn zoo noodig de door den Ind. Kew. aange- 
geven namen vermeld. Niet cursief zijn door Boerlage opgegeven synoniemen. 
