HOOFDSTUK II. 
De Nederlandsch-Indische Voederstoffen 
LITTERATUUR. 
1. G. E. RumphtoS: Herbarium Amboinense, 1750, Lib. X. 
cap. I — XIY. 
2. HasSKARL : Aanteekeningen over het nut, door de 
bewoners van Java aan eenige planten van dat eiland toegeschre- 
ven, Amsterdam, 1 845. 
3. F. D. J. VAX der Pant: Onderzoek van Katjang hidjoe 
(Phaseolos radiatus als een geschikt voedsel voor paarden, 
gevolgd van de analyses van drie grassoorten : Xatuurk. Tijdschr. 
XecL-Indië 4 853'. p. 581. 
4. D. W. Rost van Toxntxgex: Scheikundig onderzoek 
van het guineegras Rompot Ben gala : Xatuurk. Tijdschr. Xed. 
lndië 11 (1856;, p. 257. 
5. A. DE Vos: Rapport aan den Chef over den Geneeskun- 
digen Dienst dd 16 Februari 1860. 
6. A. Scharlee en J. C. Berxelot MoekS: Scheikundig 
onderzoek van grassoorten, graan- en peulvruchten in betrekking 
tot hare aanwending als paardenvoedsel in Indië: Geneesk. 
Tijdschr. Xed. Indië, 1864, p 373. 
7. JUNGHUHX: Java; 2e druk, 1884, deel I, p. 286, 289, 
317, 321, 422 en 540. 
8. — : Verzameling van Scheikundige Analyses, uitgegeven 
door het 3e Indisch Landbouwcongres: Soerabaia, 1S7S. 
9. H. Mars: Beschrijving van eenige grassen van Xeder- 
landsch Indië: Veearts. Bladen XederL Indië, dl. HL p. 10, 241, 
339; dl. IV. p. 36, 109 en 407. 
10. H. Mars: De voeding en voedsels van het paard in 
Xederlandsch Indië; Batavia, 1SS7; overgedrukt uit Veearts. 
Bladen Xederl. Indië I, p. 1 33. 
