14 
geschikte voeding moet voldoen, in getallen uit te drukken, zoo 
laten zich toch wel eenige algemeene regelen opstellen, met name: 
1. Alle voeding zij van goede kwaliteit en vrij van giftige 
planten, schimmelende of rottende stoffen. 
2. Voor het troepenpaard zij de voedingsverhouding 1 : 7 
of minder ruim (trekpaarden kunnen met 1 : 8-10 volstaan). 
De hoeveelheid vetten en koolhydraten moet overeenkomen met 
de te eischen arbeid; 1 Kgr. vet levert 2 1 / 5 maal zooveel 
arbeidsvermogen als 1 K.G. koolhydraat. 
3. Het voedsel mag een paard van 400 K.G. niet dwingen 
meer dan 40 liter vocht per dag (inclusief het vocht in de voe- 
ding aanwezig) op te nemen. (In Europa wordt op elk K.G. 
droge stof in de voeding 2 a 3 Liter water opgenomen). 
• 4. Al te groote volumina voedsel kunnen schadelijk zijn, daar 
het spijsverteringskanaal der paarden een betrekkelijk geringen 
inhoud heeft. Men rekent dat zwaren arbeid verrichtende paarden 
10 — 15 K.G. hooi -f- stroo (behalve de padi) per 1000 K.G. 
lichaamsgewicht noodig hebben. Hoe grooter de inspanning, hoe 
meer volumineus voeder te vervangen door krachtvoeder (hier 
padi en boengkil). 
5. Zoo mogelijk dient het paard voor elke maaltijd 2 a 2 1 /, 
uur rust gegeven. 
6. Overgangen van minder krachtige naar meer geconcentreerde 
voeding moeten langzamerhand plaats hebben. 
7. Is voor zwaarderen arbeid krachtiger voedsel noodig; om- 
gekeerd wordt krachtig voedsel alleen goed verdragen, indien ook 
overeenkomstige arbeid verricht wordt. 
8. Voortdurende waarneming door deskundigen van elk 
individu, liefst met behulp van balans en maat, is de eenige weg, 
die tot eene rationneele voedering kan leiden. 
