2 
digheden uitvoerig beschrijft. Naast deze werken is het onnoodig, 
eene breedc uiteenzetting der tegenwoordige opvattingen van 
de voedingsphysiologie te geven. Voor den Indischen veehouder 
echter kan het van belang zijn, eenige korte aanwijzingen daar- 
omtrent te bezitten. Er zijn daartoe in dit eerste hoofdstuk alleen 
die zaken opgenomen, welke met de scheikundige zijde van het 
voedingsvraagstuk in verband komen. Voor dieper gaande studie 
moet naar de vermelde litteratuur verwezen worden. 
Het zal hieronder blijken, dat aan de scheikundige bestanddeelen 
van het voedsel een zeer verschillende beteekenis voor de voeding 
toekomt. Bunge 1) deelt deze bestanddeelen naar hunne waarde 
voor de dierlijke voeding als volgt in: 
1°. Eiwit en vet, welke de verloren lichaamsbestanddeelen 
moeten aanvullen en tevens als krachtbron dienen ; 
2°. Koolhydraten, lijmstoffen en zuurstof, die enkel als kracht- 
bron fungeeren ; 
3°. Anorganische stoffen, inclusief water, welke alleen dienen 
ter vervanging van verloren substantie, zonder als krachtbron te 
kunnen dienen. 
Uitgezonderd de lijmstoffen is derhalve geen der genoemde 
stoffen te ontberen; dit is een belangrijk punt, zooals onder zal 
blijken. 
Water. Het dierlijk lichaam bestaat voor een zeer groot deel 
(meestal ver boven 50 °/ c ), uit water. Dit bestanddeel wordt 
gestadig langs verschillende wegen aan de omgeving afgestaan, 
en moet derhalve ook in die mate weer opgenomen worden. 
De veelzijdige functie van het water in het organisme moet 
hier buiten bespreking blijven, evenzoo de beoordeeling der 
bruikbaarheid, waarbij niet het water zelf, maar juist de levende 
en niet-levende bijmengselen daarvan bestudeerd worden. 
Organische stof. Na het water zijn de verschillende koolstof- 
verbindingen in hoeveelheid de belangrijkste bestanddeelen van 
het lichaam. Hieronder nemen de eiwitten de eerste plaats in. 
Deze groep van heterogene stoffen toch komt tot nu toe uitsluitend 
in levende wezens voor, ofschoon misschien de tijd niet meer ver 
is, dat uit de allereenvoudigste grondstoffen eiwitten in het labo- 
1) Bunge : Physiologische Chemie, 1898. 
