HOOFDSTUK III. 
Samenstelling- en Verteerbaarheid van eenige rations, 
bestemd voor paarden. 
INLEIDING. 
Blijkens het in de beide vorige hoofdstukken behandelde moet 
het voedingsration voor verschillende dieren voldoen aan eiscben, 
die uiteenloopen voor de onderscheiden diersoorten. Het mesten 
van varkens bijv. kan met goeden uitslag geschieden met eiwitarm 
en zetmeelrijk voedsel, zooals zoogenoemde aardvruchten (d. z. 
wortels en knollen); wenscht men bij het mesten meer vleesch- 
dan vetproductie, dan zijn genoemde stoffen ongeschikt en dient 
men ook te zorgen voor eiwittoevoer in geschikten vorm. Voor 
melkleverende dieren worden weder andere eischen gesteld aan 
de voeding. Het minst eenvoudig is het voedingsvraagstuk bij de 
arbeidende dieren, in het bijzonder bij het paard. Hindert bijv. 
bij het mesten eene overvloedige voeding weinig, anders is dit 
bij de werkdieren. Daar moet de voeding in overeenstemming 
zijn met den arbeid, dien men laat verrichten. Het voedsel, dat 
noodig is om paarden bij volkomen rust op lichaamsgewicht te 
houden, is aanzienlijk geringer, dan dat, vereiseht voor wagen- en 
rijpaarden in dienst. Bovendien heeft het voedsel invloed op het 
temperament, en zal men bijv. goeddoen bij dieren met veel 
temperament te zorgen voor voldoend eiwitvoedsel. Deze weinige 
opmerkingen doen reeds vermoeden, met hoevele uiteenloopende 
factoren men bij de paardenvoeding dient rekening te houden. 
De wetenschappelijke bewerking van dit onderzoekingsveld is 
aangevangen door Wolft en zijne leerlingen, van welke laatsten 
Kellxer het werk tot op heden heeft voortgezet. In de eerste 
plaats werd door deze geleerden de verteerbaarheid der ver- 
schillende voedingsmiddelen nagegaan en daarna het ver- 
band opgespoord, dat er bestaan moet tusschen voeding en arbeid 
