68 
Het resultaat is, dat thans van een aantal voederstoffen de ver- 
teerbaarheid bekend is, al blijft voor de overgroote meerderheid 
der bekende veevoeder-gewassen dit onderzoek nog te doen. Van 
deze laatste stoffen bezit men wel verteerbaarheidscoëfficienten, 
waargenomen bij herkauwers; deze mogen echter niet zonder 
meer voor paarden in rekening gebracht worden. Van onze 
Indische producten was van de verteerbaarheid noch voor paarden, 
noch voor herkauwers iets bekend 1 ). Op last van Z. Exc. den 
Commandant van het Leger werden daarom te Batavia een serie 
voedingsproeven genomen, met het doel hierin voor de meest 
gebruikelijke paarden voeding te voorzien. Deze proeven werden 
door den majoor-paardenarts H. J. Tromp de Haas geleid; het 
scheikundig deel ervan werd aan schrijver opgedragen. Daar het 
resultaat van bedoelde proeven om bepaalde redenen binnen korten 
tijd bekend moest zijn, werd de duur van elke proef zooveel 
mogelijk bekort. Er ontstond daardoor wel een grootere kans op 
onnauwkeurigheden, maar daarin werd voorzien, door steeds nauw- 
keurig dezelfde rations tegelijkertijd aan twee paarden te voederen. 
De overeenstemming in de verkregen getallen gaf alle reden, 
de proef als geslaagd te beschouwen. 
VOEDINGSPROEF MET ZES RATIONS. 
Voor de hieronder te beschrijven proef werden twee Australische 
troepenpaarden gebezigd, resp. aangeduid door No. 890 en No. 916. 
Majoor Tromp de Haas gaf van de dieren volgende eigen- 
schappen aan. 
Geslacht No. 890 Ruin No. 916. Merrie. 
Leeftijd 10 jaar 9 jaar. 
Habitus iets meer bloed dan 916 weinig bloed. 
Temperament iets meer dan 916 Normaal. 
Gewicht voor de proef 386 K. G. 400 K. G. 
Gewicht na de proef 384 » 394 » 
Beide dieren werden voor den tijd van 1 maand afgestaan; 
in welk tijdperk zes rations beproefd moesten worden, zoodat 
voor elk ration vijf dagen beschikbaar was. Afscheiding der 
1) Van verteerbaarheid en nuttig effect der menschelijkc voeding in Indië 
.is thans nog minder bekend dan van die der diervoeding. 
