94 
Kalkgcbrck heeft geen invloed op lichaamsgewicht en op den 
totalen groei. De gewichtstoenamc is normaal, zoo lang geen te 
ver gaande kalkonttrekking plaats vindt. 
Een enkele maal werden nerveuse storingen waargenomen ; 
overigens was de algemeene toestand der dieren normaal. 
Het nadeel, dat de dieren van het kalk gebrek ondervinden, 
blijft bijna uitsluitend beperkt tot het beenderstelsel. De patholo- 
gische afwijkingen doen het meest aan rhachitis denken. 
Bij de analyse der beenderen bleek : Het gehalte aan vocht 
verhoogd, aan droge stof dus verminderd. De droge stof is armer 
aan minerale bestanddeelen dan gewoonlijk ; het gehalte aan kalk 
in de asch niet gewijzigd. 
Over het geheel komen deze resultaten overeen met de 
hier verkregen ervaring; was de proef met volwassen dieren 
genomen, dan zou groote kans bestaan hebben, dat deze aan 
osteomalacie zouden zijn gaan lijden. Uit alle gegevens blijkt, 
dat kalkarme voeding een ziekte van het beenderstelsel veroorzaakt, 
bestaande in vermindering van het aschgehalte. Of de afwijkingen 
nu als rhachitis of osteomalacie aangemerkt moeten worden, schijnt 
niet altijd met zekerheid te constateeren ; daar de omschrijving 
der ziektebeelden hier aan scherpte overlaat. Veiligheidshalve 
zou men in beide gevallen van halisteresis ossium („ontzouting der 
beenderen”) moeten spreken. 
Dat kalk voor het levend organisme nog een andere beteekenis 
hebben kan, dan alleen te zorgen voor de stevigheid van het 
gebouw, blijkt uit het onderzeek van Busouet en Pachon (1 908). 
Zij vonden n.1 , dat minimale hoeveelheden Ca in staat waren, de 
werking van den nervus vagus op het kikkerhart te onderhouden ; 
deze werking scheen bijzonder aan Ca toe te komen. 
Somtijds kunnen kalkafzettingen het menschelijk lichaam be- 
dreigen (arteriosclerosis). In dat geval raadt GRANSTRöM (1908) 
aan, zuren aan het voedsel toe te voegen. Hij vond n.1. dat het 
opnemen van zoutzuur, phosphorzuur, zoowel als van voedsel met 
„zure” asch de kalkuitscheiding in de urine vermeerdert. 
Omtrent de uitscheiding van kalk in de urine vermelden 
Neubauer en Vogel in hunne „Harnanalyse" het volgende. 
De uitscheiding van kalk in de urine bedraagt voor menschen 
