99 
nu de percentages kalk en phosphorzuur van goed gras gezet 
naast die van gras uit osteomalacie-streken. 
Zij kregen toen voor goed gras (in procenten der droge stof): 
I 
II 
III 
IV 
V 
VI 
VII 
VIII 
CaO. . 
. . 1.43 
1.12 
0.95 
1.43 
1.06 
1.60 
1.11 
1.18 
p 2 o 5 . . 
. . 0.81 
0.55 
0.43 
0.43 
0.58 
0.48 
C.50 
0.46 
Voor osteomalacie-gras: 
I 
II 
III 
IV 
V 
VI 
VII 
VIII 
CaO. . 
. . 0.68 
0.90 
0.70 
0.63 
0.37 
0.67 
1 52 
0.70 
p 2 o 5 . . 
. . 0.22 
0.23 
0.26 
0.26 
0.20 
0.26 
0.29 
0.26 
IX 
X 
XI 
XII 
XIII 
CaO. . 
. . 0.19 
0.28 
0.28 
0.50 
0.35 
p 2 o 5 . . 
. . 0.16 
0.14 
0.13 
0.27 
0.32 
De beide 
laatste dubbeltal! 
cn (XII 
en 
XIII) zijn van 
Klimmer 
en Schmidt zelve; ofschoon ook het phosphorzuur-gehalte bij de 
tweede serie duidelijk lager is dan bij de eerste, is de daling van 
het kalkgehalte zeer veel grooter. 
Morgen (Landwirtsch. Versuchsstat. 2 j, blz. 442) vond in 
dergelijk ongezond hooi 0.44 en 0.79% Ca O; Wolff 0.63%. 
Als gemiddeld gehalte van normaal hooi geldt 1.1 % van de 
droge stof. Ons Indische gras bevat een half procent Ca O in 
de droge stof; daarin schuilt dus grootendeels het kwaad. Maar 
ook de padi draagt een deel van de schuld ; want het gehalte aan 
Ca O bedraagt daarin slechts 1 / s0 procent van de droge stof, terwijl 
haver bijv. ongeveer % procent bevat. 
Dat hier op Java geen gebrek aan phosphorzuur in de voeding 
is, daarop wijzen de gegevens van tabel 1 1 , waaruit blijkt dat 
het phosphorzuurgehalte van het Padalarangsche gras niet voor 
dat van Europeesch gras onderdoet. Ook in Europa wordt een 
eventueel tekort aan phorphorzuur in het gras door de zaadvoeding 
vergoed. De tabel 1 1 is nog uit een ander oogpunt belangrijk. 
Men ziet daar n. 1., dat het gras afkomstig van het eiland Soemba 
1.1% Ca O bevat, dus een normaal gehalte bezit ; een merkwaardig 
getal, daar Soemba goede paarden levert. 
