12 — 
Waar de prijzen van Palembang-katoen meestal schommelen 
tusschen de f 6. — en f 8. — , hoewel ook meermalen f 10. — 
en meer, per picol ruw product betaald wordt, kan men onge- 
veer berekenen hoeveel geld ieder jaar aan de bevolking in 
deze residentie ten goede komt, afkomstig van hare katoenaan- 
plantingen. De Java-katoen, die — waarschijnlijk alleen om het 
veel lager percentage lint (vezel), dat slechts 25 % pl. m. be- 
draagt, terwijl gewone Palembang-katoen (al naar de streek 
vanwaar afkomstig) meestal minstens 30 % lint oplevert — minder 
opbrengt dan laatstgenoemde soort, wordt in den regel opge- 
kocht voor f 5. — a f 6. — per picol ruw product. De zooeven 
in het voorbijgaan genoemde New-Orleans-katoen, die in het 
demaksche nog jaarlijks vrij veel wordt aangeplant, bezit behalve 
een betere vezel — een hooger percentage lint (+ 34 %), zoodat 
voor deze soort ook een hoogeren prijs per picol besteed wordt. 
De katoencultuur speelt dus ook in die streken een belangrijke 
rol in de huishouding van de bevolking, en wordt er bijna 
jaarlijks een aardig duitje aan de teelt van dit vezelproduct 
verdiend, d. w. z. wanneer de aanplant door omstandigheden- 
waar men vrijwel machteloos tegenover staat -- niet gedeeltelijk 
mislukt en wat helaas wel eens voorkomt. 
Om evenwel de cultuur van deze inferieure Java- en Palem- 
bang-katoen ook op andere plaatsen in te voeren, waar met 
andere meer superieure soorten goede resultaten mogen verwacht 
worden, is niet de juiste weg, welke moet worden ingeslagen 
en zullen we daarom in het volgend hoofdstuk enkele katoen- 
soorten bespreken, die een meer superieuren vezel bezitten en 
waarvan de teelt in het groot, in verband met de eischen der 
markt, mag aanbevolen worden. 
