23 — 
eenige andere plaatsen in den Archipel, dan is het boven allen 
twijfel verheven, dat in sommige dier streken (althans, waar óók 
de hoedanigheid van den grond niet veel te wenschen overlaat). 
katoen niet alleen „moet” groeien, doch gunstige resultaten met 
de teelt van dit gewas (ook van uitheemsche superieure varië- 
teiten, in het vorige hoofdstuk reeds behandeld) niet zullen 
uitblijven, mits men zich maar de noodige moeite wil getroosten 
en door proefaanplantingen op niet te kleine schaal de noodige 
ondervinding tracht op te doen omtrent de voor die streek meest 
geschikte katoenvariëteiten. In het algemeen echter kan men 
die streken, waar de totale jaarlijksche regenval de 3000 m.M. 
niet overschrijdt en waar gedurende de Oost-mousson (2 a 3 
maanden lang) per maand niet meer regen valt als 100—125 
m.M„ verdeeld over 10 tot hoogstens 15 dagen, van goed op- 
touw-gezette proefnemingen, goede resultaten verwachten. 
Hoe droger echter de Oost-mousson is, (natuurlijk tot ’n 
zekeren grens), des te meer kans van slagen zal men hebben 
bij de cultuur van de te voren genoemde uitheemsche varië- 
teiten. 
Behalve van overmatige regens, is de katoenplant evenmin 
eene vriendin van veel wind. Stormwinden en slagregens gaan 
in onze Oost echter meermalen met elkaar gepaard en kunnen 
in een’ korte wijle tijds soms zeer veel schade aanrichten. Dat 
droge en warme winden veel meer te vreezen zijn, laat zich 
begrijpen. De Upland-variëteiten hebben van gewone (dus geen 
droge, verschroeiende) stormwinden, wegens hun forschen groei 
en krachtigen stengel, zeer weinig te lijden; daarentegen valt 
de Boeloe-Koetjing katoen (evenals de gewone Kapas Oeloe) 
vrij snel om, of wel breken enkele planten bij den grond 
af. Meestal heeft de schade die wordt aan gericht, niet zulk 
een grooten omvang en kan in den regel in weinige uren 
door middel van aanaarding en het plaatsen van kleine stokjes 
naast de omvergewaaide planten, een en ander weer worden 
hersteld. 
