— 27 — 
worden deze laatsten op ongeveer een Meter boven den grond 
afgekapt of wel (meestal gedeeltelijk) met wortel en al gerooid. 
Aangezien de katoenplant van veel zon houdt, en onder boomen 
niet of allertreurigst groeit, moet men met de ontginning nooit 
’n enkele boom of struik - om welke reden ook sparen. Wel kan 
men, als men grootere oppervlakten wenscht te beplanten, bij 
wijze van zuinigheidsmaatregel, de boomen alleen van de takken 
ontdoen, terwijl de stam dan in z’n geheel kan blijven staan. 
Door deze een eindje boven den grond ruw-weg te ringen, 
zullen ze spoedig afsterven en na verloop van enkele jaren 
af brokkelen en verdwijnen. 
Al naar gelang het weer, blijft, na het kappen van het struik- 
gewas en het geboomte, alles zoolang rusten, dat het hout voor 
’n gedeelte droog is, en met het branden kan worden begonnen. 
In den regel is dit branden een kostbaar werk, doch moet zoo- 
lang herhaald worden, totdat bijna al het hout is verdwenen. 
Groote, moeilijk brandbare boomstammen kunnen in stukken ge- 
zaagd en buiten het terrein gebracht, daar anders te veel terrein 
zou verloren gaan, terwijl de asch na het branden zoo gelijk- 
matig mogelijk over het veld moet verdeeld worden. 
Onderwijl kan men met het uitgraven en opruimen van eenige 
boomstronken een begin maken. Bestaat de ontginning uit jong 
bosch, dan is het niet zoo bezwaarlijk alle voorkomende stronken 
uit te graven, hetgeen voor de volgende jaren des te aange- 
namer is, daar het terrein dan eventueel gemakkelijk kan worden 
beploegd. Hebben wij daarentegen te doen met oud en zwaar 
bosch, dan zou het verwijderen van „alle” boomstronken niet 
alleen een diep in den zak tasten ten gevolge hebben, doch zou — 
mits het op den prijs niet aankomt en alle werkzaamheden met 
de grootste nauwkeurigheid kunnen plaats hebben — ook niet persé- 
noodig zijn. Is het aantal boomen al te groot, dan is het niet- 
temin raadzaam enkelen met wortel en tak op te ruimen, daar 
anders te veel terrein zou verloren gaan. Overigens kan men 
met alle gerustheid eenige stronken zonder bezwaren laten staan ; 
deze verteren langzamerhand en zullen de meesten na 3 a 4 
jaren reeds gemakkelijk zijn weg te nemen, zoodat het veld na 
