— 31 
Hoewel de bevolking in vele streken van Ned.-Indië, (vooral 
op de Buitenbezittingen) waar nog bijna uitsluitend ladang-bouw 
gedreven wordt, nog steeds geheel naar willekeur van gronden 
verwisselt en dit eveneens bijvoorbeeld in Palembang het ge- 
val is waar dan katoen als tweede gewas na de rijst wordt 
aangeplant, zal men in andere streken een dergelijke methode 
(b.v. bij gebrek aan gronden) niet kunnen toepassen en zal men 
genoodzaakt zijn, naar rationeeler cultuurmethoden om te zien, 
ten einde vele jaren achtereen hetzelfde terrein in cultuur te 
kunnen brengen Waar zulks echter eenigszins mogelijk is, ver- 
dient het aanbeveling, dat men na een bepaald aantal jaren, 
den grond weer eens ’n jaar 1 a 2 laat braakliggen en lezen 
we o.a. over ditzelfde onderwerp in het bekende werk „ The 
Cotton Plant bij Charles IV. Dabney”, ten opzichte van de 
katoencultuur in N.- Amerika: „Peter Henderson, the great gar- 
dener, said rest was necessary to his gardens once in five years”. 
Heeft men genoegzaam gronden beschikbaar, dan zou een 
telkenjarige verandering van terrein (zooals op enkele plaatsen 
in Amerika, meer speciaal bij de cultuur van Sea-Island katoen, 
gebruikelijk is) zeer zeker de beste manier zijn die men slechts 
bedenken kan, daar de grond dan om het andere jaar als 
weiland kan gebruikt worden en zoodoende vele jaren achtereen 
z'n oorspronkelijke waarde zal blijven behouden. Dit zal — zooals 
reeds werd gezegd — niet altijd mogelijk zijn en moeten hulp- 
middelen te baat genomen, om van den grond zoo lang mogelijk 
te kunnen profiteeren. Wil men dit doel bereiken, dan zal een 
geregelde „ bemesting ” van het terrein noodzakelijk zijn. 
Hiervoor komt in de eerste plaats stalmest (of — waar mogelijk — 
irrigatiewater) in aanmerking, doch waar dierlijke mest in 
Ned.-Indië niet altijd even gemakkelijk te verkrijgen is, zal men 
meermalen op „groene bemesting” zijn aangewezen om den 
grond te verbeteren. Men neme daarvoor het een of andere 
vlinderbloemige gewas, als: Tephrosia Hoockeriana, Mimosa 
pudica, Indigofera, Crotalaria en andere; vooral de eerste komt 
om haar snellen groei en het niet aanwezig zijn van stekels 
(zooals bij Mimosa) voor groene bemesting in aanmerking. Deze 
