— 34 — 
Duidelijk springt in het oog het uiteenloopend gedrag der 
verschillende rassen ten aanzien van het verschil in gemiddeld 
gewicht per gabah- of braskorrel tusschen drijvers en zinkers. 
In bijna alle gevallen viel het verschil ten gunste van de zinkers 
uit, die dus gemiddeld èn zwaardere gabahkorrels èn zwaardere 
hraskorrels bezaten ; doch de grootte van het verschil blijkt bij 
onderlinge vergelijking der rassen sterk te varieeren. 
Vooral de verschillen tusschen het gemiddeld gewicht per 
braskorrel van drijvers en zinkers zijn belangrijk, daar deze 
(op bovenbeschreven wijze bepaald) een zuivere uitdrukking geven 
voor het verschil in de hoeveelheid reservevoedsel tusschen de 
onaangetaste, normaal ontwikkelde kernen der drijvers en die 
der zinkers. Bij ras 23 bereikte dit verschil het maximum; hier 
werd bij de drijvers een gewicht per braskorrel gevonden, dat 
slechts ca. het 2 / 3 gedeelte bedroeg van dat der zinkers. Bij de 
rassen 14, 36 en 37 daarentegen was het voordeel (dit was echter 
zeer klein) aan de zijde der drijvers, terwijl bij ras 8 de waar- 
den van het gemiddeld gewicht per braskorrel voor zinkers en 
drijvers gelijk waren. Bij enkele rassen kan dus het resultaat 
tegenovergesteld zijn aan dat bij de groote meerderheid der 
rassen verkregen. Waar zooals bij ras 7 een zeer groot ver- 
schil werd gevonden in het gemiddeld gewicht per gabah- 
korrel tusschen drijvers en zinkers, doch een in vergelijking 
hiermee gering verschil in het gemiddeld gewicht per braskorrel, 
moet dit worden toegeschreven aan een groot percentage aan- 
getaste of abnormaal ontwikkelde kernen onder de drijvende 
gabahkorrels, waardoor het gemiddeld gewicht per gabahkörrel 
dier drijvers sterk kan dalen; bij de bepaling van het gemiddeld 
gewicht per braskorrel werden deze aangetaste of abnormaal 
lijkende kernen buiten rekening gelaten. 
Uit enkele onderzoekingen bleek, dat het hoogere kerngewicht 
der soortelijk zwaardere gabahkorrels zoowel het gevolg kan 
zijn van een grooter soortelijk gewicht als van gemiddeld groo- 
tere afmetingen dier kernen. 
De uiterlijke kenteekenen wijzen er waarlijk op, dat het soor- 
telijk zwaardere zaaigoed een hoogeren rijpheidsgraad bezit. De 
