plant waren, dus voorzien van aartjes met de lange, schuitvor- 
mige kelkkafjes. Hier had dus zuivere zelfbestuiving plaats gehad. 
PROEF III. 
De proefplanten, waarbij de natuurlijke bastaardeering werd 
nagegaan, hadden donkerpaars gekleurde kroonkaftoppen ; de 
stempels, bladgewrichten en kelkkafjes waren ongekleurd. Deze 
planten werden verspreid geplaatst in den aanplant van een soort 
met de volgende kleurkenmerken : kroonkaftoppen donkerpaars; 
spoedig na het uittreden der pluim uit de scheede kleurt zich ook 
het overige deel der kroonkafjes; stempels paars; kelkkafjes don- 
kerpaars, hoofdspil en zijassen der pluim paars; de bladgewrich- 
ten en het zilvervlies waren ongekleurd als bij de proefplanten. 
Uit een kunstmatige kruising tusschen deze beide verscheiden- 
heden bleek de sterke verkleuring der kroonkafjes, stempels, kelk- 
kafjes enz. der laatste soort te domineeren en word in de tweede 
bastaardgeneratie een splitsing verkregen volgens de Mendelsche 
verhouding. Geen nieuwe kleurcombinaties traden in deze tweede 
bastaardgeneratie op; de kleurprincipes gedroegen zich dus als 
enkelvoudige antagonisten. In het geheel werden van de boven- 
bedoelde proefplanten 4 pluimen uitgezaaid. Deze pluimen leverden 
resp. 82, 83, 76 en 140 (d. i. totaal 381) planten, welke allen 
zuiver de kleurkenmerken van de moeder teruggaven. Er had 
dus bij geen dier pluimen kruisbestuiving plaats gehad. 
PROEF IV. 
De proefplant had paarse stempels; de bladgewrichten, kroon- 
kafjes en kelkkafjes waren ongekleurd. Zij werd geplaatst te 
midden van den aanplant eener soort met paarse stempels, don- 
kerviolette bladgewrichten, donkerpaarse kroonkaftoppen, onge- 
kleurde kelkkafjes. 
Van de proefplant werd één pluim uitgezaaid, welke 55 planten 
voortbracht. Al deze planten gaven de kenmerken van de moe- 
derplant geheel getrouw terug ; er had dus slechts zelfbestuiving 
plaats gehad. 
PROEF V. 
De proefplanten hadden paarse stempels en bladgewrichten; 
de kelkkafjes, kroonkafjes en kafnaalden waren ongekleurd. Zij 
