— 80 — 
zijn geweest. Nu kan het zijn, dat dit roode ras door krachtiger 
groei of door andere eigenschappen allengs (wanneer tenminste 
deze roode korrels na den oogst niet zorgvuldig worden verwijderd) 
het witkorrelige, dat aanvankelijk sterk de overhand had, geheel 
verdringt. Hier moet echter aan worden toegevoegd dat een 
roode rijstsoort lang niet altijd forscher en krachtiger behoeft 
te zijn dan een witte rijstsoort (van gelijken levensduur), welke 
meening bij niet weinigen schijnt te hebben post gevat. 
Aan een eigenaardige grauwe doffe tint der gabahkorrels 
(welke tint bij de gabah met roode braskorrels lichter is dan 
bij de gabah met zwarte braskorrels) is het voor het geoefende 
oog vaak mogelijk zonder de gabahkorrels te pellen, uit te 
maken of de gabah zwarte, roode of witte rijst bevat. 
Onder de typen met roode braskorrels is onderscheid te maken 
tusschen typen met sterk en zwakker uitgesproken roode kleur 
in het zilvervlies. Hetzelfde geldt voor de zwarte rijstsoorten, 
welke geheel of slechts ten deele zwart gekleurd kunnen zijn; 
in het laatste geval is steeds het topgedeelte en het tegen het 
bovenste kroonkafje gelegen gedeelte van de braskorrel zwart 
gekleurd, terwijl het andere gedeelte aanmerkelijk lichter van 
kleur is en dan rood wordt. 
De niet zelden optredende groenachtige kleur in het zilvervlies 
kan het gevolg zijn van het onrijp oogsten van de pluimen, 
maar ook valt bij sommige variëteiten een groenachtig grauwe 
kleur van het zilvervlies bij de volrijp geoogste korrels op te 
merken. 
Naar de geaardheid van het endosperm kunnen wij, gelijk reeds 
is gezegd, de rijstvariëteiten in drie groepen ingedeeld denken. In 
de eerste groep worden de typen ondergebracht met geheel 
glazige korrels ; tot de tweede groep rangschikken wij de typen 
met geheel melkwitte doffe korrels ; tot de derde groep behooren 
de typen met korrels welke min of meer glazig zijn, daarbij 
echter zijn voorzien van een meligen kern of buik van uiteen- 
loopenden omvang. De vertegenwoordigers van de eerste en de 
laatste groep kunnen als consumptierijst hooge marktwaarde 
bezitten ; de doffe, krijtachtige korrels van de typen der tweede 
