— 93 — 
Hier moge worden ingelascht, dat deze continuïteit in den omvang 
der splitsing in F3 niet altijd even duidelijk tot zijn recht kwam. 
Zeer merkwaardig is, dat uit de onbenaalde terugslagen in de 
tweede bastaardgeneratie eener kruising onbenaald X langbe- 
naald of omgekeerd niet slechts constante of binnen engere 
grenzen splitsende nakomelingschappen (F3) voortkomen, maar 
ook nakomelingschappen, waarin volledige splitsing is opgetre- 
den Daar de langbenaalde terugslagen in F 2, alsmede de over- 
gangstypen, evenzeer volledig gesplitste nakomelingschappen 
kunnen opleveren, moet men tot de merkwaardige conclusie 
komen, dat in de tweede bastaardgeneratie in het eene bastaard- 
individu de lange benaalding recessief en in het andere domi- 
neerend is, terwijl hiertusschen bastaardindividuen gevonden 
worden (niet een even volledig gesplitste nakomelingschap), 
waarin gelijkwaardigheid der antagonisten of prevalentie van 
benaald of onbenaald valt waar te nemen. In de eerste bast- 
aardgeneratie werd bij de kruisingen onbenaald X langbenaald 
of omgekeerd steeds een domineeren of prevaleeren van het 
benaaldingskenmerk gevonden. 
Waar in de individueele nakomelingschappen der planten uit 
F2 een splitsing optrad, die zich uitstrekte tusschen dezelfde 
grenzen, konden nog aanzienlijke verschillen worden aangetoond 
in de percentgetallen voor de zuivere terugslagen. 
De individuen van de derde bastaardgeneratie uitmakende 
individueele nakomelingschappen leverden weer afzonderlijk uit- 
gezaaid de kuituren der vierde bastaardgeneratie (F4) Het ver- 
band tusschen de individuen uit F3 en hunne gescheiden gehouden 
nakomelingschappen in F4 kwam overeen met het even bespro- 
ken verband tusschen de individuen uit F2 en hun individueele 
nakomelingschappen (in F3). 
Waar de kuituren in F4 afstamden van individuen eener on- 
volledig gesplitste nakomelingschap in F3, daar werden de engere 
grenzen, waartusschen de splitsing met betrekking tot de be- 
naalding verliep, niet of in slechts geringe mate door de uiterste 
typen in die kuituren F4 overschreden. De individuen der zeer 
zwak gesplitste individueele nakomelingschappen in F3 gaven 
