131 
gen ; zoo stellen de door ons uit Maniszaailingen verkregen 
vegetatieve rassen individueele verscheidenheden voor. Onder 
de soortelijkc verscheidenheden rekenen wij die typen, welke hun 
oorsprong vinden in verschillende soorten of variëteiten ; zoo 
moeten wij de Singapoorsche cassave, de roode penang, de begog, 
de manis en de klinting als onderling soortelijk verscheiden op- 
vatten, zooals blijkt uit hun zaaisels. Natuurlijk kan een bepaald 
type ten aanzien van de eene variëteit soortelijk verscheiden zijn 
en ten aanzien van de andere individueel verschillen. Het is 
duidelijk, dat ter beantwoording van de zooeven gestelde vraag, 
welke plaats, in bovenbedoelden zin, de verschillende typen ten 
opzichte van elkaar innemen, uitvoerige zaaiproeven noodzakelijk 
zijn. Wat de niet vruchtvormende variëteiten betreft, hiervoor 
kan die plaats niet of slechts benaderd worden vastgesteld. 
De individueele verscheidenheden in bovengenoemenden zin 
hebben hun oorspong in de fluctueerende of tusschenras-variabi- 
liteit; de soortelijke verscheidenheden zijn terug te brengen tot 
mutatieve (in de meest algemeene beteekenis des woords opgevat) 
en bastaardvariabiliteit. 
C. 
Beschrijving der belangrijkste kenmerken en voorloo- 
pige indeeling der variëteiten. 
Zeer belangrijk voor de indeeling der cassave-variëteiten is de 
aan- of afwezigheid eener beharing. Bij de behaarde variëteiten 
zijn de bladschijven der jonge bladeren, maar ook wel de blad- 
stelen dier jonge blaren en de jonge stengeldeelen van een zachte, 
korte, dichte beharing voorzien. Bij de onbehaarde individuen 
zijn de bladschijfslippen geheel of zoo goed als geheel onbehaard. 
De beharing kan bij de vertegenwoordigers der behaarde typen 
nog vrij ver uiteenloopen ; zoo is de beharing bij Duff house 
zeer sterk en bij de Singapoorsche cassave aanzienlijk zwakker; 
echter blijft het onderscheid tusschen de behaarde en onbehaarde 
groep, voor zoover onze ervaring gaat, steeds scherp gehandhaafd 
en komen geen twijfelachtige gevallen voor. 
