136 — 
sche variëteit varudo werd voor dit gemiddeld aantal stengels 
per plant de geringste waarde verkregen. Hier hadden de 
meeste stekken slechts een oog tot ontwikkeling gebracht. 
Het gemiddeld gewicht per knol schommelt volgens boven- 
staande tabel bij de inlandsche variëteiten tuschen 0.12 en 0.22 
K.G. ; het gemiddeld aantal wortelknollen per plant varieert hier- 
bij tusschen 5.2 en 9.7. 
Dat bij de Braziliaansche variëteiten de knollen zooveel zwaarder 
waren, heeft met groote waarschijnlijkheid zijn oorzaak in de iets 
lichtere geaardheid en de grootere vruchtbaarheid van den bodem 
waarop zij waren geplant. Van grooten invloed op het gewicht 
per knol is, behalve de geaardheid van den bodem, nog het plant- 
verband; bij ruimer plantverband stijgt het gewicht per knol. 
Teneinde een inzicht te verschaffen omtrent het gewicht, dat 
per wortelknol kan worden bereikt, werden vier begogplanten 
geoogst, welke c.a. 2 3 / 4 jaar oud waren. Plant I leverde acht 
knollen op, die resp. 14.0, 8.2, 7.2, 3.5, 3.7, 2.0, 1.5, en 0,6 K.G. 
wogen. De knollen dier plant wogen dus gezamenlijk 40.7 K.G. 
Plant II leverde zeven knollen op, welke resp. 5.1, 4.9, 3.9, 2.7, 
2.8, 3.1, en 2.1 KG., dus gezamenlijk 24.6 K.G. wogen. Plant 
III leverde 10 knollen op resp. 5.5, 5.0, 5 8, 4.7, 4.3 3. — , 1.7, 
1. — , 0.1 en 0.7 K.G. wegende, dus totaal 31.8 K.G. Plant IV le- 
verde zes knollen op, welke resp. wogen 6.6, 7.7, 3.8, 3.8, 2.5 en 
2.3 K.G., dus totaal 26.7 K.G. 
De zwaarste knol van plant I was 1.40 M. lang en had een 
maximum omtrek van 0.52 M. Het basisgedeelte van de knol 
was hier natuurlijk geheel houtig geworden. 
De verschillen in vorm der knollen bij de onderscheiden varië- 
teiten berusten op verschillen in lengte en dikte. Vertakte wor- 
telknollen schijnen bij alle typen niet zelden op te treden ; bij deze 
vertakte knollen heeft zich een zijwortel sterk verdikt en kan deze 
den knol, waarop zij staat ingeplant, in grootte overtreffen. 
Wat den duur van goed blijven betreft, in dit opzicht gedragen 
de knollen der verschillende variëteiten zich nagenoeg gelijk ; reeds 
twee dagen na het oogsten waren bij alle typen (uitgezonderd 
camanioc, die iets langer goed bleef) zwarte of bruine verkleu- 
