149 
HOOFDGR O EP I (bladschijf slippen van de jonge blaren behaard): 
GROEP A (stengelbast donkergroen): 
Ondergroep a : 
Jonge stengel met paarsroode verkleuring. Oude stengeldeelen 
met kurkvorming donkerbruin, grauwbruin, roodbruin, donkergrijs 
of bruin gekleurd. Bast der knollen onder de kurkhuid met 
violette verkleuring. 
Eenige vertegenwoordiger dezer ondergroep: 
I. Penang : jonge stengels vooral op de ribben of kanten 
sterk paarsrood gekleurd; bladstelen geheel paarsrood, 
aan de basis en den top iets donkerder. Het punt, 
waarin de hoofdnerven samenkomen, donkerrood. Jonge 
blad sterk bruinviolet. Knollen met roodbruine kurkhuid. 
Ondergroep b : 
Jonge stengels met paarsroode verkleuring. Oude stengeldeelen 
met kurkvorming donkerbruin, grauwbruin, roodbruin, donkergrijs 
of bruin gekleurd. Bast der knollen onder de kurkhuid ongekleurd. 
Vertegenwoordigers dezer ondergroep: 
II. Aipin trapecuma: jonge stengels met vrij donkere paars- 
roode verkleuring op de ribben. Oude stengeldeelen 
met kurkvorming donkergrijs of grauw. Jonge blad zeer 
weinig of niet gekleurd. Knolh m met ro< >dbruine kurkhuid. 
III. Silver stick: jonge stengels met lichtpaarse vlekken op 
de ribben. Oude stengeldeelen met kurkvorming bruin. 
Jonge blad zeer zwak gekleurd. Steunblaadjes aan de basis 
donker paarsrood. Knollen met roodbruine kurkhuid. 
IV. Mandioca Gemedeira: jonge stengels met lichtpaarse 
vlekken op de ribben. Oude stengeldeelen met kurk- 
vorming donkergrijs of grauw. Jonge blad duidelijk 
gekleurd. Steunblaadjes aan de basis niet sterk gekleurd. 
V. Mandioca Sao pedr o preto: vertoont veel overeenkomst met 
Mandioca Gemedeira. De verkleuring op de ribben en 
bladstelen is iets sterker. Jonge blad vrij wat lichter 
gekleurd. Kurkhuid der knollen iets donkerder bruin. 
Ondergroep c: 
Jonge stengels met paarsroode verkleuring. Oude stengeldeelen 
