200 — 
Evenals katjang Palembang mag dus ook de katjang Amerika 
niet als een cnkelvoudigcn vorm worden opgevat, maar blijkt zij 
splitsbaar in van elkaar afwijkende, zelfstandige typen. 
Bij waarneming met het ongewapend oog kon tusschen de 
lijnen I, II en III geen of zoo goed als geen verschil worden 
opgemerkt. Lijn IV echter onderscheidt zich vrij duidelijk door 
zijne, met betrekking tot de overige, vrij dunne peulen. 
In de vierde generatie werden deze 4 lijnen in. een vergelij- 
kende proef opgenomen, teneinde hunne kultuurwaarden onderling 
te toetsen. Gezaaid werd op 20 Juli (1908) en geoogst op 23 
November. De aanplant was dus ruim 4 maanden oud. Het 
plantverband was 1 op 11 Rijnl. voet, evenals bij katjang Palem- 
bang. Bepaald werd het gewicht aan versch stroo en natte peulen. 
De resultaten waren als volgt: 
Nummer der 
zuivere lijnen. 
Gew. aan versch stroo Gew. aan natte peulen 
picols per bahoe. 1 picols per bahoe. 
I 
57 
23 
II 
56 
20 
III 
73 
17 
IV 
79 
18 
Lijn I bezat dus onder de gegeven omstandigheden de hoogste 
kultuurwaarde. 
Voorts werd ook bij katjang Amerika en haar lijnen nagegaan, 
in welke peulen (in de één-, twee-, drie- of vierzadige) het grootste 
gemiddeld gewicht per zaad mag worden verwacht. 
Voor de oorspronkelijke variëteit katjang Amerika werden de 
volgende gemiddelde waarden gevonden : 
Katjang Amerik; 
Gemiddeld 
gewicht 
per zaad. 
Zaad uit éénzadige 
peulen 
0.885 Gr. 
» » tweezadige 
» 
0.89 » 
» » driezadige 
» 
0.89 
* > vierzadige 
» 
0.885 » 
