— 220 — 
Kuituur C. 
Peulen iets kleiner dan bij kuituur B; overigens aan deze 
kuituur gelijk. Echter zijn de peulen aanmerkelijk grooter dan 
bij Soeoek-bëner. 
Kuituur D. 
Onderscheidt zich van kuituur B, doordien driezadige peulen 
niet zelden optreden. 
Kuituur E. 
Peulen dik en groot tot een maximum van drie zaden per peul. 
Peulen zeer sterk parelsnoervormig vernauwd. 
Kuituur F. 
Peulen iets smaller dan bij E, met een maximum van twee 
zaden per peul. Peulen sterk parelsnoervormig vernauwd. 
Kuituur G. 
Staat in de grootte der peulen tusschen kuituur A en Soeoek 
bënër in. 
Deze gegevens leiden ons tot een voor een nadere verklaring 
van den oorzaak van de veelvormigheid der landrassen van 
katjang-tanah gewichtig resultaat. Men is toch bij streng zelfbe- 
vruchtende gewassen als katjang-tanah, waarbij slechts bij hooge 
uitzondering natuurlijke bastaardeering kan plaats hebben, te veel 
geneigd in mutatie de hoofdbron te zoeken van evenbedoelde 
veelvormigheid. Dat echter, niettegenstaande de groote zeldzaamheid 
van natuurlijke bastaardeering de veelvormigheid, door ons binnen 
alle landrassen (van de vroegrijpende groep) aangetroffen, althans 
voor een groot deel kan worden terug gebracht tot het gevolg 
van bastaardvariabiliteit, blijkt uit bovenstaande gegevens. 
Veronderstellen wij, dat in een streek, waar tot nu toe geen 
katjang-tanah werd geteeld, twee in de grootte der peulen 
duidelijk onderscheiden volkomen zuivere, enkelvoudige soorten 
van dit gewas werden geimporteerd en dat in een dier soorten 
bij slechts een enkel eitje natuurlijke kruisbevruchting met stuifmeel 
van de andere soort plaats heeft, dan kan deze bastaardeering de 
bron zijn van een groot aantal vormen, welke morphologisch en 
physiologisch tot zeer verschillende graad kunnen uiteenloopen 
waardoor het vermoeden wordt verwekt, dat mutatie in het spel 
