239 — 
XXIV. Menes. 
Stengels niet of zoo goed als niet behaard. 
Stengels eerst groen, bij ouder worden met violette 
verkleuring. Bladstelen aan de basis en aan den top 
voorzien van vrij scherp begrensde paarsroode verkleu- 
ringen, overigens groen blijvend Nerven aan de bo- 
venzijde niet of zeer zwak gekleurd, behalve in het punt, 
waar de hoofdnerven samentreffen, welk punt duidelijk 
rood is gekleurd. Aan de onderzijde is een vrij sterke 
verkleuring voorhanden. 
Bladschijf meest duidelijk gespleten. 
Knollen vrij groot en regelmatig van vorm, rond. 
Kurkhuid der knollen lichtgeel. 
Centrale cylinder zwak geel. 
Bloei waargenomen. 
XXV. Ratjik van Buitenzorg. 
Stengels onbehaard. 
Stengels groen, later bruinviolet wordend. Bladstelen 
aan de basis en aan den top meestal gekleurd. Nerven 
aan de bovenzijde ongekleurd, aan de onderzijde niet 
of weinig gekleurd. 
Bladschijf dieper ingesneden dan bij Menes, terwijl 
de lobben of slippen zeer smal zijn. 
Knollen vrij groot, rond. Kurkhuid der knollen licht-, 
rood tot lichtgeel. 
Centrale cylinder van wit tot lichtgeel. 
Bloei niet waargenomen. 
Binnen deze reeks van 25 variëteiten kunnen de 
volgende groepeeringen worden opgesteld. 
Tot de eerste groep rekenen wij Negri asin, Negri beureum, 
Negri bodas en Mlatie. Deze groep is gekenmerkt door een 
groot, weinig of niet gelobd blad, voorts door een zwakke of 
ontbrekende beharing op de stengels, terwijl de wortelknollen 
groot en dik zijn. De kleur van de kurkhuid der knollen loopt 
uiteen van wit tot lichtrood. 
