11 
cjuæ æquatio cum ea plane congruit, quam, pro casu spe- 
ciali m z =2 o , Eulerus *) dedit. 
Cum A m functio sit ipsorum m et p , designemus 
liunc per A ( m , ^ ) , ut habeamus 
A m — • A (tU , jj, ) • 
Quia autem statuimus 
f(vCosx ) rz: (1 -f- r Cc/#) ^ 
erit adeo 
f'(rCo%x) zr — /u(I -{- rCosx) f 
ideo que e tiam 
B m — — pA(m, /x -f Ï) , 
unde per formulam (8) obtinetur, si scilicet in hac m mu- 
tetur in ?/i — j— i , 
. . dA (m 4- Ï , u) 
— fxr A (m , /*+!)= r - B- ^ -f (tu -f- 1 )A(m+ Î , /x) 
atque sic tandem. 
A(m,fx~\- 1) z= 
aAf m Î, fx) 
fxdr 
m 1 
fj.tr 
A (w *-}- 1 j fj) * . . ( 1 3) 
Ex hac itaque formula valorem ipsius A (m , ^ ) , ubi fx 
numerus quicunque integer sit, semper assignare licebit, 
si modo , pro valore speciali m — l , cognitus sit. Est 
autem 
*) lastitutionum Calculi Integralis volumen primum. Cap. VI. 
