200 
lio tandem fiat ad refractiones determinandas, quæ pro 
terrestribus valeant objectis, revocemus a paragrapliis 21 
et 22 aequationes 
f du \ p / dx \ 
J 1 -f * * \ ï/7 / ’ 
et 
(?) = - r 
e dÇ) 
— {- £ (p 
utique ex bis 
( du ^ ( l eÇ)' 
k dx \ 
V^/ l 1 + x ) 
y £d(p) 
ubi coëfficientem 1 -f ~ numquam non licet unitati æ- 
qualem assumere, ex quo igitur pro objectis quibusque 
terrestribus 
( du\ 1 f dx\ 
dq) s \d(p) 
atque cum fit ex hypotliesi 
Ax 
d<P= — <p(o) 
'A—B AB—2C 
+ ■ 
. e dx , 
T T 
ideoque, pro evanescentibus ipsius x præ r valoribus , 
'A — B\ 
lici adeo 
(S) = -H 
y = + 
{A — B) . e Cp(o) 5 
atque proinde, si ponamus R refractionem exhibere ter- 
