210 
Nam ut sol, qui oculus mundi nec immerito habe- 
tur, universum animat atque illustrat, ita plantis quoque 
sua cuique dedit lumina almæ naturæ Creator, quæ sunt 
organa vel instrumenta percipiendae luci idonea. Quia 
vero flores, quæ sunt plantarum lumina, quatenus oculo- 
rum ^ice funguntur, tantopere praesentia solis afficiuntur, 
ut sine illo nec rite explicari, nec florere possint: sequi- 
tur eos eo grandiores atque ampliores fieri ,1 quo magis 
splendeat lumen. 
Hinc flores sub arcto, non tantum ampliores, quam 
alibi terrarum, sed etiam colore vivacissimo, nec non ele- 
gantia longe ornatissimi. Corolla valde speciosa super- 
biunt, idque, ni fallor, ob lumen solare perpetuum, cujus 
vis ratione florum, in ampliando ac colorando sita est. 
§• 2 . 
Jlæc ratio florum in L apponi a Tornensi maxime per- 
spicua; quod et lumen solare bis regionibus diuturnum, 
et planities terrae magis, quam aliis Lapponiæ regionibus 
spatiosa, neque prae altis montium cacuminibus obumbra- 
ta: unde plantae, loca umbrosa amantes, lieic omnino desi- 
derantur; Ex. gr. Saxifraga Cotyledon , Aconitum Lycocto - 
nurvtj, Sonchus al pinus , unico tantum loco ad lacum Ilii- 
