213 
Pari modo Potentillam illam alpestrem exstitisse opi- 
nor, quæ procul dubio nihil aliud est, nisi xarietas P. 
vernæ, quamquam multis jam, multorumque nominibus, 
nobilitata est. 
§. 4 . 
Hæc vegetatio florum etiam ad gramina extenditur. Nam 
his quoque glumae calycinæ majores, praesertim in alpibus, 
forsitan aliis etiam de causis, quarum infra mentionem fe- 
cimus. A grostis alpina , panicula pauciflora, glumisque 
calycinis majoribus, ut gramina vulgo in alpibus, vix ab 
A. rubra separanda 6). Arundo Calamagrostis glu- 
rietatibus, satis limitata videretur. Quare satius duxi, unam certam 
speciem habere, quam decem incertas creare. At constantes sunt? 
Omnino! Tales enim decet varietates Linnteanas esse. — Constantes 
sunt, quousque non mutatur locus. Sed fac mutari locum. Fac mu- 
tari montes in valles, hasque lacus fieri. Quid tum postea? Nonne 
stricta foret collina, et collina arvensis, sicut alpestris palustris? 
Nam in casibus dubiis perperam citatur locus ad auctoritatem speciei 
confirmandam, quum aliena soli locique natura potius diversitatis 
rationem vel causam in se continere videtur. Cujus diversitatis na- 
turam, etsi jugiter demonstrare, vel in hortis imitari, valde sit dif- 
ficile, re tamen vera variae plantarum forma: repraesentare videntur. 
J Aliam etiam, saltim in Lapponia, habemus Agrostidem cum A. 
rubra minime confundendam: glumis calycinis anguste lanceolatis; 
foliis latis, culmo succinctis; panicula ramosissima, sub anthesi valde 
divaricata, ante ef post anlhesin contracta. A. rubrâ duplo ma- 
28 . 
