226 
vix ulli post Linnæi tempora notam , quam bis tantum ipse 
legi, in summis alpiuin regionibus A). Itaque S. majalis , 
Wahlenb. Fl. L., S. arbuscula ibidem, nec non S. phy- 
lici folia , FI. Sv. ex parte, unam speciem, quam pkylici - 
foliam appellare si libet, baud recuso, milii quidem con. 
stituere videntur. At S. phylicifoliam, Wahlenb. Fl. L.; 
Salicem nigrieantem ibid., formam, quam S. Capreæ ap- 
proximari dixit; S, phylicifoliam ß. FI. Svcc. et S. nigri- 
cantem ibidem, alteram Speciem quodammodo ambire cen- 
seo; quo etiam Salix illa Rudbechiana , (Lin. Fl. L. Tab. 
8. fig. a.) omnino pertinere videtur. Rem vero ea, qua 
nunc dixi, ratione se habere, nullis queo argumentis de- 
monstrare, quam ipsa natura, cujus testimonia tuto citare 
audeo; quia innumerabiles formas, specimina, et omnes, 
quidquid est Salicum, variationes, tredecim fere annis, e 
Svecia boreali collectas , diligenter examinavi et disquisivi, 
ex quibus didici, non plus , quam duas earum , quas supra 
memoravi, formarum species creari æquo animo posse. 
kj Sal. arbuscula minima dignoscitur l:mo Amentis omnibus etiam ma- 
sculis serotinis et foliaceis. 2:do squamis obovatis 1. in masculis ferme 
subrotundis; ciliatis tantum. 3:tio foliis minimis, et post exsicca- 
tionem costatis! rigidis. Ab hac S. arbuscula vulgo, differt: amen- 
tis, in primis masculis, praecocibus! Squamis lanceolatis pilosis , amen- 
tis duplo majoribus. Folia lævia tantum nec elevato costata. 
