229 
S. 17. 
Primum igitur hoc attendendum judicavi; quod etiam 
experientia testatur, quomodo vegetabilia alpina plerumque 
de Sa l. lanata quam propriæ quoque sectioni subjecit, ’’amentum'* 
ait, ”in apice ramuli conspicitur j et aliquot praeterea sub api- 
ce hujus ramuli et sunt sessilia.” Quod tamen neque verum 
est, neque omni tempore absolutum. Amenta sessilia sunt, dum in 
alpibus commoratur planta. Ubi vero eo sylvarum ventum est, quo 
neque nivibus obsita, dum flores explicare conatur, planta, neque 
frigore oppressa folia, quorum germinationem non modo retardari 
sed etiam suffocari apertum est, quam diu planta vel frutex un- 
dique nivibus circumdatur, apicibus tantum ramulorum eminentibus, 
et amentum nihilo secius mitentibus: mox alia inquam exstitit plan- 
ta, cujus non modo amenta lateralia, sed etiam folia amentacea sa- 
tis bene explicata, quemadmodum Fig. Linnæana (Lin. Fl. L. 
Tab. 7. fig. 7.) ingenue eam repræsentat; quo in statu pilis aureis quo- 
que destituitur, et Sal. lanata var. depolita audit. (Wahlen b. Fl. 
Svec. n:o 1 1 I 7. — Excluso tamen syn . S. depressæ quæ, ni fallor, 
variationem S. lividcEj, cinerascentem dictam (Wahlenb. FI. L. 
n:o 488), spectat; cujus itidem Synonym. Lin. Lapp. §. 3 58, ad 
varietatem S. cinereœ pertinere videtur, quam omnino memorabi- 
lem inveni, nisi forte diversa species: germinibus pedicellalis stylis- 
que porrectis inter S. cineream et limosam media). Itaque de- 
miror, hanc figuram a celeberrimo auctore prœtervisam esse, in qua 
amentum laterale et foliaceum fingitur: qualem ipse quoque in syl- 
vis subalpinis animadverti, et nuperrime in Lapponia Tornensi ad 
Lammaskoski legi. Neque hujus tantum amenta , sed aliarum multa 
eadem ratione variare solent. Ex. gr. S. caprea cujus ameuta 
vulgo præcocia et sessilia audiunt, in Lapponia foliis amentaceis 
ipso amento longioribus legitur. Pari modo S. cinerea j phjrlici- 
folia s. nigricans ^ repens etc. Sed illuc revertor. 
30 . 
