249 
profecto est, quam quod salva speciei idea tolerari pos- 
sit. Idem fere de Agrostide vulgari et Equiseto um- 
broso l) Willd., plautis sui generis distinctissimis, sta- 
tuo 5 quæ cum promiscue crescunt, maximamque vegeta- 
tionis partem certis regionibus constituunt 5 tum nescio, 
cur de earum specifica di Heren da dubitemus: aut si, qui 
coadunare velint, consentaneum esse naturæ putent, certis 
ac indubitatis principiis confirmare debent sententiam. Ne- 
que enim natura ex sola suspicione, b. e. pro lubito se- 
ni et tractari patitur. 
9 
§. 51 . 
Ut vero hæc, quæ nunc sparsim tractavimus, paullo 
melius illustrentur: utque harmonia virium in natura ve- 
getationis agentium , cum suis causis atque effectibus ap- 
pareat, simul que analogia partium, ex eadem lege pen- 
dentium perspiciatur : placet, quoniam res ipsa postulare 
videtur, ut rationem carum, quarum supra mentionem fe- 
cimns, rerum qualitercunque reddamus, conspectum dare 
formarum in Svecia praesertim boreali occurrentium , cum 
IJ Equisetum umbrosum > vulgatissime in Lappcnia obvenit, sed sae- 
pius prsetervisum, quia spica florifera praecox atque caduca; caulis 
autem sterilis E. arvensi simillimus. Cum E. sylvatico nil com- 
mune habet. 
