2G9 
m rnpibus meridiem versus pronis, liauclquaqiiam meclio- 
eris, aiia vegetabilia hue usque translata, majora et vege- 
tiora fieri videantur. Quæ ratio nonnunquam novarum spe- 
cierum praebuit ansam; ex. gr. Saxifraga petrosa (Wah- 
lcnl). FI. Lapp.), Gnaph alium norvegicum. Retz., Viola mon- 
tana Linn. </) , Myosotis alpestris Hopp. , Potent illa alpe- 
d ) De J iota mont aria nihil fere est, quod agam. Profecto nimis vi- 
dear sapere, si de planta tam celebri, tanique multorum doctorum- 
que virorum sententiis ac controversiis nobilitata, sententiam dicere 
auderem. — Planta Lapponiæ ind'gena, quoad in montibus nasci- 
tur, vel subrupibus meridiem versus pronis, qualitercunque montana 
est, id est foliis cordatis oblusis, petalisque latioribus. Verum enim 
vero, cum ex montana in paludosam abiit, ex. gr. ad ripas torren- 
tium sæpius inundatas, in Lappon. Pitensi ad Koror/neik prope 
ßrunskällan, et Arvidsjaur juxta Stenkärn, (unde figura in Bot. Sv. 
Tab. 682 .), jamjam angustior facta est, foliis magis elongatis, ut 
plantæ terrestres juxta aquam crescentes vulgo fieri solent. Deinde 
adest in Vestrobottnia forma quaedam longe minor, folis augustiori- 
bus subacutis, petalis quoque angustioribus et dilutius coloratis , sicut 
in vulgari canina, sed stipulis adhuc herbaceis dentatisve (in paroe- 
ciis Luleå et Piteå). Mox canina incipiens juxta Umeå per An- 
germanniam etc. Stipulis jam setaceis etc. nulla non formarum spe- 
cie ludens. 
Nunc quisque suo utatur judicio, an sit specie diversa. Hoc tan- 
tum constare videtur, nostram plantam cum lactifloris nihil habere 
commune. An vero a varietatibus V. caninæ grandioribus tuto di- 
stingvatur, incertum est. Nam quod corolla grandior est, atque satu- 
ratius colorata, hoc quidem cum multis aliis Lapponiæ floribus com- 
mune habet. Quod autem ad stipulas attinet, non est ignorandum , hu- 
