Jusiifo enim ben Teschfïn regnante novam induit faciem 
regnum Murabitorum. Huic tanta obtigit felicitas, ut, po- 
stero anno urbe Merrakesch (Marocco), sede regia, condi- 
ta, iisque, quæ nondum in Meghreb erant occupata oppida, 
expugnatis , in Hispaniam transiit. Post pugnam apud 
Zalabam prope Badajoz (die XV mensis Redjeb anno 
CCCCLXXIX; p. Chr. n. dic XXVIII Octobr. MLXXXVI), 
libi Christianorum fregit potentiam , titulum Emir el Muslimin 
in futuræ magnitudinis præsagium sibi vindicavit et maxima 
Hispaniae parte brevi potitus est. Sed quemadmodum vi- 
cissitudo in ceteris regnis, virtute hominis cujusdam con- 
ditis, successorumque imbecillitati fere continue expositis 
e rerum natura sequitur 5 ita etiam in excelso illo fastigio 
non diu mansit potestas Murabitorum. Alia enim secta, 
ejusdem Iere originis, quæ, quia dogmate imitatis Bei prae- 
cipue innitebatur, nomen Muvahhidun (Unitarii), vulgo 
Almoliadi , acceperat, vestigia legens Murabitorum, Meghreb 
et mox Hispaniam duce praeclaro A'bd el Minnen occupa- 
vit et imperium illorum deinceps plane evertit. Reliquiae 
tantum exiguae, regibus Ibn Ghanijae posteris, primum in 
oris Africae maritimis ad Kabes parvam tenuerunt potestatem 5 
unde a Muvahhedin ejectae in Majorcam transmigrarunt, 
ubi usque ad annum DCIX (p. Chr. n. MCCXX^J regna- 
