366 
ut vastitatem suæ regionis, et quinam homines eam inha- 
' i 
Litarent, exponeret. ”Quas sectas” 5 ), ulterius quaesivit 
Abu O’mran, ”tui jam profitentur gentiles?” ”Hæc est 
res”, ille ait, ”iis omnino ignota; ignorantia enim inter eos 
invaluit et si quid scientiae possideant, nihili fere id cen- 
sendum puto.” Talibus excitatus responsis, Jahiam ipsum 
probare coepit jurisconsultus , ut, quantam haberet articu- 
lorum fidei cognitionem necessariam, exploraret. Felici 
successu caruit examen; adeo rudem Jahiam esse perspe- 
xit, ut ne minimam quidem Korani particulam, neque ali- 
quod Sunnæ praeceptum memoria teneret; sed nihilominus, 
quamvis jam omnia, quæ religioni suæ convenirent, peni- 
tus ignoraret, summam ostendit voluntatem ea discendi, 
cum animi intentione purissima et fide conjunctam. Quaerenti 
Abu O’mrano , quæ fuerint impedimenta, quominus doctri- 
nam didicerit, Jahia , ”0 mi domine,” inquit, ”populares mei 
in ignorantia tanta sunt demersi, ut inter eos neminem in- 
venias ita litteris imbutum, ut Eoranum prælcgat. Caveas 
vero, rogo, ne id culpa eorum factum esse credas. Iinmo 
meliora adfectantes ea summopere exoptant; si modo quis 
fuerit inventus, qui eos Eoranum docere voluerit, neque 
detrectaverit, ad Librum sanctum Sunnamque prophetæ co- 
gnoscendam eos vocans, capita religionis praecipua expo- 
