373 
rabitos excitavit. ”Vos,” inquit, ”concilium Murabitoriim , 
magnam jam esse multitudinem sciatis, quae principes gen- 
tis vestrae et tribus duces continet. Deus jam vobis adeo 
benefecit, ut in viam rectam vos dirigeret. Itaque ve- 
strum est, pro tanta gratia grates rite persolvere, id quod 
melius fieri non potest, quam si officium praedicantis apud 
homines rudes strenue administretis, et pro fide muslimi- 
ca acerrime pugnetis.” ”iNobis modo impera, Doctor be- 
nedicte”, illi responderunt, ”quidquid tibi placuerit 5 nos di- 
cto adeo audientes invenies, ut, si patrem matremve oc- 
cidi jusseris, jussa haud mora exsequamur.” Tum ille, 
”exite ergo, et, quod bene vertat, populum vestrum com- 
monefacite, terrorem poenae iis incutientes et testimonium 
Dei ad eos perferentes. Si resipuerint et, vitiis, quæ apud 
eos invaluerunt, relictis, ad bonam frugem redierint, eos 
mittite. Sin recusent quæ jusseritis facere, et, in errore 
suo permanentes, rebellioni contra Deum pertinaciter ad- 
haeserint, Dei auxilium adversus eos invocabimus et, donec 
Is, qui optimus est judex, nos inter dijudicaverit , utri par- 
ti victoria detur, eos strenue debellabimus.” Quibus di- 
ctis Murabiti parentes, singuli ad gentem suam reverterunt, 
ibique homines sedulo monuerunt et hortati sunt, ne ea, 
quæ legi divinæ contraria essent, ulterius committerent. 
52 . 
\ 
