590 
viri praestantiae eximiae, tum sanctitatis et benedictionis , quam 
preces illius effecerunt, jam proferamus. Murabit! , narrant, 
\ 
quum aliquando, ut IN i gr itas infideles bello sacro peterent, 
cum eo exiissent, ob aquae penuriam siti psene perierunt. 
Præsto autem fuit A’bd allab ben Jasin et, postquam ablu- 
tionem sacram pulvere peregerat, duas Reka’s precatus, a 
Deo ter optimo maximo auxilium imploravit. Quia 
precibus ejus maxime confidebant homines, animos eorum 
statim placavit et finita imploratione jussit, terram eo lo- 
co, ubi preces fuderat, effodi. Quo facto, spithamae in- 
tervallo, aquam dulcem et frigidam invenerunt, qua et sitim 
exstinxerunt et utres replerunt. Aliiul sanctitatis summae 
indicium fuit, quod ranae circa eum consistere numquam 
potuerint, nisi coaxatione et strepitu intermisso. Quare, ubi 
A’bd allab ad locum, in quo ranae delitescebant, propius 
accessit, statim conticuerunt 5 quando autem inde ille abiit, 
illico coaxtionem instaurarunt. Inde a primo tempore , quo 
lias regiones intraverat A’bd allab, ad mortem usque je- 
junium strictissime observare numquam desierat. Magnam 
ideo gubernatio illius liarum gentium meretur laudem, quod 
apud eas et Sunnam et sextae hebdomadis diei observa- 
tionem brevi introduxit 5 quibus officiis ut melius satisfa- 
cerent, poenas unicuique, qui contra fecerit, ita statuit, 
ut is, qui diei sextae preces celebrare intermisisset, vigin- 
