395 
gritas fidei Muslimicæ alienos bello invaderet, statim de- 
crevit. Quum vero in eo esset, ut iter ingrederetur, Zei- 
neb uxorem primum dimisit et discessurus eam sic adio- 
cutus est. ”Te, o Zeineb” inquit ”milii videnti tanta su- 
pereminente pulchritudine et venustate praeditam, animum 
subit, quod forsan in itinere ad Desertum jam suscipien- 
do et in bello contra hostes Dei sustinendo, Deus mihi 
praefiniverit, vitam morte praeclara commutare praemioque 
felicitatis fidelibus proposito amplissimo ita frui. Ceterum 
tua corporis crassities labores ejusmodi itineris in illis re- 
gionibus molestioris tentare te vetat. Quam ob caussam 
te jam dimitto. At rogo velis, tempore lege constituto fi- 
nito, Jusufo ben Taschfin patrueli meo nubere, quem vi- 
carium meum in Meghreb constituo.” Uxore ita repudiata, 
urbem Aghmat relinquit et regione Tadila peragrata, Sid- 
jilmasam venit, ubi aliquot dies, reipublicæ ordinandae 
caussa, substitit. Castra inde moturus Abu Beer, Jusu- 
fum ben Taschfin patruelem ad se vocatum imperatorem 
totius Meglirebi creavit et arbitrio ejus regnum suum com- 
misit. Conventum est, ut Jusuf, ad Mughravam, BeniJe- 
► 
frun, tribus Berberorum et Zenatæ debellandas, revertere- 
tur. Principes Murabitorum , quum quæ in Jusufo inha- 
bitabant virtutes, optime cognoscerent, agendi rationi. 
