403 
6) In codice Musei Brit, hæc duo nomina ita scripta semper obve- 
niunt, ut librarius hæsisse videatur, quænam eorum fuerit prima littera. 
Hæc enim figuram ostendit litteræ j, cujus pars superior longius ex- 
tracta et ad sinistrum paullum inclinata, a forma ts 5 tamen recedens. 
Si in Luda et Lementit scribendo recte conjecerim, haud statuo. 
7) Spectat præcipue Ibn Khaldun fortitudinem eorum et corporis 
_n 
robur. Sequentia e libro Kazvinensis inscripto (Ms. arab. 
Bibi. Reg. Paris. N:o DCCCXCIX pag. 104.) comparationis caussa , adfero: 
Lgjl&wj S&i ,1,1 iOpj S^Li 
(l! U OjJIs» Xaåj (J* jvpî (3'JÎJ 
iw&H UiaL) aUI v_ßl> ^5 ij, 
c 
0 ' b.JÜt (3^-w 
8) ”Initio,” inquit Ibn Khaldiin, ”multi Berberorum religionem 
magicam, sicut in Persia floruit, professi sunt; a Francis vero devicti 
magna eorum pars cultum victorum Christianum sunt amplexi. Alii 
autem, jam inde a tempore quo bella adversus Israelitas gesserant, Ju- 
daismo fuerunt addicti. Edriso illi Edrisitarum prosapiæ auctori gloria 
omnis infidelitatis vestigii apud eos eradicandi debetur. Duce A’bd 
allaho ben Sa’d ben A’li Serlih (^y*) anno XXIX (p. Chr. n. DCL) 
Muslimici primas in Afrikam expeditiones susceperunt. Ibi Rex Franco- 
rum eo tempore Gergir fuit, qui terram inter Tripolim et 
Tandjam, cujus caput erat Subeitela (KÜ-ixa.w) , tenuit. Quo devicto, 
Franci intra castella sese defenderunt. Pax tandem ea conditione facta 
est, ut trecenta Kintar auri Muslimicis penderentur, et hi deinde in 0 - 
V 
rientem reversi sunt. Anno XLY (p. Chr. n. DCLX^j) Mua’vija ben 
Abi Sofian ducem suum Mua vijam ben Khadidj cum exercitu heic mi- 
sit, et, quamvis Græci auxilia mitterent, incolae sunt devicti et Djelevla 
G - 
capta. Ibn Khadidj mortuo O’kba ben Nafi successit, qui urbem 
t 
Keirevân condidit. Jezid ben Mua’vija Abu-1 Mehdjarum præ- 
fectum suum constituit. Hoc tempore dux Berberorum summus fuit Ke- 
