6 
grooter dan uit deze getal-verhouding blijkt, is echter de ver- 
meerdering van het aantal der behandelde giftplanten in ’t 
algemeen, de aanwas der phytochemische en toxicologische gege- 
vens. Om deze zooveel mogelijk in hun natuurlijk verband te 
plaatsen, is vastgehouden aan de groepeering der stof binnen de 
natuurlijke plantenfamiliën. Inplaats echter der familie-indeeling 
naar het stelsel van Bentham en Hooker, gelijk dat in deel I 
en II gevolgd werd, is ditmaal aanvaard de op nieuwere syste- 
matische gegevens berustende indeeling, naar het stelsel van 
Engler en Prantl, gelijk deze voorkomt in het werk: Index 
Siphonogamarum van De Dalla Torre en Harms (1907). Dat 
in dit opzicht deel III dezer monographie verschilt van deel I 
en II, kan in de praktijk moeilijk tot bezwaren aanleiding geven, 
immers blijft de eenheid dezelfde: men vindt er de betreffende 
planten-geslachten en -soorten gemakkelijk terug óók bij de som- 
wijlen veranderde familie-aanwijzing. Het voordeel dier wijziging 
is, dat het vergelijkend-phytochemisch beeld in deel III duide- 
lijker en scherper geworden is dan het te Voren was, en dat 
de kritische lezer, die gelegenheid heeft, den tekst der drie deelen 
te vergelijken, nu beter kan nagaan, in hoeverre onze inzichten 
aangaande de verwantschap van sommige planten in de laatste 
decenniën gewijzigd zijn. Een tweetal groepen van planten, die 
voor de toxicologie bijzonder belangrijk zijn, namelijk de blauw- 
zuur-planten en de saponine-planten *) zijn bij iedere familie en 
bloc opgesomd, niet alleen om practische redenen, maar ook om 
helder licht te laten vallen op hare verspreiding in ’t plantenrijk, 
en ook voor deze plan tenstoffen op te wekken tot verder 
onderzoek binnen den kring van elke familie. Want dit — de 
bevordering der vergelijkende phytochemie — is het ideëele doel 
dezer monographie gebleven, al acht de schrijver ook niet gering, 
en voor hem zeer aantrekkelijk, de practische taak, die dit werk 
te vervullen heeft, nl. algemeene voorlichting te geven op het 
gebied der giftige en heroische planten der geheele aarde. 
M. Greshoff. 
1) Eene opgave van de verspreiding der cumarine-houdende geslachten in 
het plantenrijk is als voetnoot geplaatst bij de eerst behandelde cumarinesoort 
(Aspidium aernulum Sw.). 
