3 
vergiftigen van bronnen gebruikt zijn, enz. Voorts alle planten, 
die blijkens den botanischen naam van geslacht of soort (bijv. 
toxicus, venenatus, noxius, lethiferus, inebrians, enz.), haar door 
den ontdekker gegeven, giftige eigenschappen bezitten, of die 
in het bezit zijn van volksnamen in de Nederlandsche, ^Fransche, 
Duitsche of Engelsche taal, welke mede op eene giftwerking 
doelen (bijv. Venïjnboom, n.; Endormie, f.; Trunkenkorn, d.; Kill 
bastard, e.), of in het folklore als giftplant worden aangeduid. 
Juist door de plaatsing van alle toxicologische waarnemingen in 
het verband der natuurlijke plantenfamiliën is de gelegenheid 
geboden, dergelijke gegevens uit verschillende landen en van 
verschillenden aard met elkander te vergelijken en zoo hunne 
waarde te toetsen. Voldoet deze arbeid aan zijne bestemming, 
dan zal hij moeten opwekken tot de stelselmatige scheikundige 
analyse der veelal nog weinig bekende plantenfamiliën, en zal 
hij dus bepaaldelijk ten goede kunnen komen aan die schoone en 
veelbelovende richting van onderzoek, welke in dezen tijd als 
vergelijkende Phytochemie wordt aangeduid J ). 
Dat alles geldt voor het heden, gelijk het geldt voor den tijd 
dat het werd neergeschreven. 
Alleen is sedert 1893 en 1900 allengs weder zooveel materiaal 
bijeen gekomen, dat het noodig bleek, door de uitgave van dit 
deel III, dat tevens een supplement is op de beide vorige deelen, 
deze (nog altijd in de literatuur alleen staande) monographie up 
to date te brengen. Uit landen, vroeger weinig bezocht, kwamen 
meer nauwkeurige berichten in aangaande de daar inheemsche 
planten en hare, somwijlen schadelijke, eigenschappen. Uit 
1) In aanvulling der voorrede van Dl. II diene, dat door C. F. P. Martius 
bereids in 1830 eene lijst van 65 visehvergiftplanten gepubliceerd is in Buchner’s 
Repertorium der Pharmazie (XXXV, 198). Deze lijst schijnt weinig bekend gewor- 
den te zijn, want Tschudi wist in zijne studie der kokkelkorrelplant in 1847 
slechts 12 vischvergiften te noemen (L. Rosenthaler l.c.). Aan dezen leerling van 
Prof. Schaer te Straatsburg danken wij (in 1901) eene zeer belangrijke dissertatie 
over dit onderwerp, nl: ,,Phytochemische Untersuchung der Fischfangpflanze 
Verbascum sinuatum L. und einiger anderer Serophulariaceen” . Naast bet 
experimenteel onderzoek heeft L. Rosenthaler ook over vischvergiften in ’t 
algemeen eene goede bijdrage geleverd. Van denzelfden schrijver verscheen ook 
het artikel: „Saponine” in Real-Enzyklopadie der gesamten Pharmazie, ll* ta 
Band (1908), S. 104. 
