INLEIDING. 
Deel I der Beschrijving van de giftige en bedwelmende planten 
verscheen in 1 893 als No. X der Mededeelingen uit ’s Lands 
Plantentuin ; deel II volgde in 1 900 als No. XXIX dierzelfde 
Mededeelingen. In de inleiding tot het eerste deel werd destijds 
uitvoerig de oorspronkelijke opzet, het programma, van dezen 
arbeid uiteengezet; in die van deel II is later de ontwikkeling 
en uitbreiding van het boek geschetst. Het zij vergund, hier 
uit beide inleidingen eenige zinsneden aan te halen : immers doel 
en aard dezer monographie zijn tusschen 1893 en 1910 niet 
veranderd. 
Deel I: Deze Mededeeling uit ’s Lands Plantentuin moet 
beschouwd worden als eene poging om het onderzoek naar het 
wezen der vischvangst door middel van bedwelmende planten 
van het gebied der ethnographie en der botanie over te brengen 
naar dat der chemie en der pharmacologie . . . De scheikundige, 
en in ’t bijzonder de beoefenaar der pharmacologie, ziet in deze 
planten iets meer dan de botanicus, voor wien de kennis der 
plantaardige vischvergiften een doode feitenkennis is, die zijne 
wetenschap niet verder brengt en hem niet tot onderzoek op- 
wekken kan, gelijk zij den chemicus doet. De studie dezer 
planten is voor den scheikundige geen doel. maar middel. Eene 
lijst der vischbedwelmende gewassen is een wetenschappelijk 
programma. Aan de vergelijkende phytochemie bieden de visch- 
bedwelmende planten belangrijke aanknoopingspunten om tot de 
kennis van de geaardheid der familiën te geraken. Van iedere 
plant, die als vischvergift aangewend wordt, is de verwantschap 
met andere planten, in het bijzonder met de als geneesmiddel 
en als vergift gebruikelijke, na te gaan; dit kan beiderzijds tot 
een juistere opvatting leiden en verhoogt de beteekenis van het 
