58 
P. macrophylla S. et Z.* Dient in Japan voor de bereiding van 
laurierkerswater. 
P. occidentalïs Sw.* („Almendrillo,” sp.). Bloemen en bladen 
rieken sterk naar bitteramandelolie, zaden en bast eveneens, deze 
dienen voor de bereiding van noyon-likeur in W. Indië. 
P. pensylvanica L.* Het verlepte loof is voor vee gevaarlijk 
(door afgesplitst blauwzuur) 
P. Persica Stokes* Perzikpitten bevatten + 3 % amygdaline, 
Sap van perzikbladen dient bij het volk als (gevaarlijk!) taenifugum. 
P. Pissardi Carr. ( = P. divaricata Ledeb.*). De vruchtjes ver- 
oorzaakten in 1909 bij een kind vergiftigingsverschijnselen. 
P. pseudo-cerasus ( = P. paniculata Thunb.*). Bladen ontwik- 
kelen cumarine en blauwzuur. (Nagai, 1891). 
P. serotina Ehrh.* ( = P. salicifolia H. B. K.) ( = Cerasus 
salicifolia Ser.). Zaad amygdaline-houdend 
P. sphaerocarpa SwARTZ* Loof giftig gebleken voor paarden. 
(R. Endlich, 1901). 
Pyracantha coccinea Roem. ( Crataegus Pyracantha Medic.*). 
Zaad blauwzuurhoudend. 
Pyrus alni/olia Franch. et Sav.*, P. g lab ra Boiss ,* P. japo- 
nica Thunb.,* P. prunifolia Willd* Blauwzuurhoudend. 
P. communis L.* Blauwzuurhoudend In de peer schijnt arbutine 
(hydrochinon-glucosied) de plaats in te nemen van amygdaline. 
(Zie Th. Weevers, die physiologische Bedeutung einiger Gly- 
koside, 1910). 
P. ( Chaenomeles ) japonica Thunb* Zaad amygdalinehoudend. 
Pygeum parvijlorum T. et B*. ,,Alle deden, ook de bloemen , 
hebben zeer sterken reuk als lauricrkcrs of bitteramandelolie. Zoo 
ook P. latifolium Miq. Tus sc hen de vele variëteiten dezer twee 
soorten is, zvat den hoogst karakteristieken reuk aangaat, geen 
verschil.” (Koorders en Valeton, Bijdragen, V, 1900). 
Quillaja brasiliensis Mart.* en Q. Sellowiana Walp.* Evenals 
Q. saponaria Mol. saponinehoudend. 
Q. Saponaria Molina.* Sterk saponinehoudend, ook in de 
bladen. 
