— 92 — 
Wirkung an den beschcidigtcn Körperteücn verursacht werd!' 
(Th. Peckolt, 1906). 
J. vitifolia Mill.* Bij aanraking zeer pijnlijk, als brandnetel. 
(R. Endlich, 1901). Als lepramiddel aangeraden. 
No. 80. Joanncsia Princeps Vell.* („Purga de cavallo,” d. i. paar- 
denpurgans, in Brazilië). Embryo in de zaden volgens Th. Peckolt 
(1905) wellicht toxalbumine-houdend ; deze schrijver betwijfelt het 
gebruik als vischgift, ten minste dat der vruchten en zaden. 
4 Manihoteae. 
Manihot pubcscens Pohl.* Sap der wortels zeer giftig. 
Af. utüissima Pohl.* Het blauwzuur komt eerst vrij door gluco- 
siedsplitsing. Peckolt vermeldt als grenzen 0,0006 — 0,209 % HCy. 
Pachystroma üicifolium Muell. Arg.* Zaadkern drastisch. 
5. Cluytieae. 
Fontainca Panchcri Heckel.* De zaadkernen zijn sterk giftig. 
(F. M. Bailey, 1902). 
6. Gelonieae. 
7. Hippomaneae. 
Excoccaria Agallocha L.* ,,Thcy thfew the pounded leaves of 
„toto” into the bathing-place. . . The crew nished to the fresh 
water to drink and to bathe. They were immediately thrown into 
convulsive agonies ; those who only bathed bccainc blind; and those 
who drank died.” (T. Powell, Poisons used by the Samoan islanders, 
1 877. Aldaar worden de bladen van deze plant ook als bestanddeel 
van Samoa-pijlgift genoemd). 
E. bicolor Z. et M.* Melksap komt in giftige eigenschappen 
met dat van E. Agallocha overeen. 
E. venenifera Pax.* „Einem meiner Leute schwollen das Gesicht 
und die Heinde an, als er Aeste von diesem Baume abhieb zuid 
vbschdltc”. (Hildebrandt). 
Gymnanthes {=Scbastiana) lucida Sw .* (W Indian Poisonwood”, e) 
No. 81. Hippomane Mancinella L.* 
‘ ,The abundant inilky juice is extrcmcly poisonous ; in the eye it 
