— 94 — 
S. Palmen' J. N. Rosé.* C. Rumholtz (1 903) noemt als krach- 
tig vischgift in Mexico het sap van Palo de la flecha. 
8, Euphorbieae. 
„ Alle visschers der kolonie Suriname kermen, jammer genoeg, 
een kortcrcn weg om zich van veel visch meester te maken. Maar 
de Boschncgcrs zijn daarin de bazen. Die manier van visschen 
noemen zij: ponsoe, verbastering van „ poison ”, vergiftigen. 
Als vischvergiften zijn bekend: 
1. De Te ph rosia toxicaria Pers., koenami, Arr. koena- 
li, d.7ü.z. „ aankomeling ,” die de opzwemmende visschen als de 
dood in haar armen drukt. 
2. De Euphorbia cotinoi des Miq., koendpaloe, d.w.z. 
„wandelaar” , 'welks melksap zoo brandend is, dat het bij de minste 
aanraking blazen op de huid trekt, en dus rechts en links op 
zijne 'wandeling die rondzaait. 
3. De jawrókocnan, d.w.z. „de duivelsgang”. Het boompje 
wordt voor het bewuste doel aangekweekt. Het sap is sterk ver- 
giftig, zoodat de naam welgekozen mag heeten. 
4. De Lonchocarpus violaceus Kth., nekoe, Arr. hó- 
jali d.wjz. de „weenende” , een zeer dikke liaan, die gezegd 'wordt 
de familie der visschen in rouw te dompelen. 
5. De abóho d.w.z „ruggegraatsliaan” , om hare gedaante 
aldus genoemd. Het 'water, 'waarin ze wordt aangewend , 'wordt 
z'wart er door. Eerst den dag, nadat men het 'water met deze 
liaan heeft vergiftigd, kan men de visch daarin machtig 'worden. 
6. De oriri of j ar ithe is eigenlijk alleen vergif voor kleine visch. 
7. De tetéroeman of het , jeuk hout.” Dezen naam draagt het 
wane-hout van wegc de jeuking, welke het zaagsel er van op ’t 
lichaam te weeg brengt. Het heestertje van dezen naam, dat 
men tot visschen bezigt, gelijkt alleen door zijn blad naar wanc 
( Cedrcla ) en wordt „tetéroeman korombdnikoró” , ,,'wane uit de 
savanne ” gcheeten. Wij zullen ons wel < vachten , door nadere 
aanduiding, aan het gebruik van deze manier van visschen, welke 
onder elk opzicht afkeuring verdient, verdere uitbreiding te geven. 
