— 32 
bouw afgeloopen is. Gewied wordt de aanplant niet. Wordt er 
al iets gedaan voor den watertoevoer, dan bepaalt zich dit tot 
toezien, in de eerste IJ a 2 maanden, dat het gewas water be- 
komt; gaandeweg vormen zich gras en onkruid langs de 
leidingwanden of slibben de toe- en afvoerleidingen aan, uit- 
gediept of schoongemaakt worden zij niet. Men wacht slechts 
af tot het gewas oogstbaar is. 
10. Hoofdsoorten naar den groeitijd. 
Naar den groeiduur, welken de padi behoeft om oogstbaar 
te zijn, wordt zij onderscheiden in : 
a de vroegrijpende variëteiten, waaronder er zijn, die onge- 
veer 80 dagen, andere weer die eerst 100 dagen na verplanten 
of wat later gesneden kunnen worden; 
b. de laatrijpende soorten, onder welke er voorkomen, die 
niet vóór de 6e maand na verplanten rijp worden ; 
c. de daartusschen liggende soorten, welke omstreeks 4 maan- 
den na verplanten behoeven om oogstbaar te zijn. 
Dat het gewas in hoog gelegen streken, langzamer groeit en 
later rijpt dan in de vlakte, ligt voor de hand. 
In Midden- en Oost-Java worden de sub a en ^ bedoelde soor- 
ten -pari gendjah en pari dalem, in de Soendalanden pare ha- 
wara en pare leuir genoemd; de middensoort heet men zoowel 
in het Javaansch als in het Soendaneesch tèngahan. In Këdoe is 
de padi dalem beter bekend onder de benaming van pari Dja-wa. 
Over de verschillende groeiperioden op het kweekbed en op 
het plantveld en de benamingen, welke de bevolking daarvoor 
heeft, zal hier kortheidshalve niet worden gehandeld. 
11. Oogst. 
Voorzoover het de kleinere grondaandeelen van den door- 
sneêlandbouwer betreft, wordt de oogst gewoonlijk door den 
rechthebbende zelf binnengehaald, bijgestaan door zijn gezin of 
naaste familieleden. Men wacht niet tot het product gelijkelijk 
gerijpt is. Deed men dit, dan zou men wellicht handen tekort 
komen en genoodzaakt zijn snijders te nemen, terwijl men de 
geheele opbrengst noodig heeft om van te leven. Ook zouden 
