23 
tegen het dubbele of meer bij den oogst. Het zoodoende ver- 
kregen materiaal moet echter nog uitgezocht en gezift worden, 
wat de meesten nalaten. Bovendien bekomt men door koopen 
of leenen dikwerf minwaardige padi en weet men vaak niet 
eens wat men krijgt. 
Met het oog op de kortzichtigheid der bevolking wordt er, 
op aansporing van het Bestuur, in Trënggalek, Bërbëk, sommige 
streken van Cheribon, Sëmarang, Rëmbang, Soerabaja en elders, 
na den oogst een deel van de opbrengst voor zaad ingeleverd 
in daartoe bestemde (zaadpadi) desaloemboengs. Deze staan ge- 
woonlijk op het erf van het desahoofd of, in groote desa’s, op dat 
van het kampoen ghoofd. Tegen den tijd van uitzaaien krijgt iedere 
landbouwer zijn eigen inbreng terug. Ter voorkoming van ver- 
wisseling met padi van anderen, wordt ieders inbreng óf van 
een herkenningsteeken dan wel van een beschreven etiket of 
bamboelat voorzien Het beheer wordt door het desabestuur, in 
den regel door den desaschrijver gevoerd. Ofschoon tot dusver geen 
klachten vernomen zijn omtrent wanbeheer, zoo sluit dit niet uit 
dat een voortdurend toezicht van Hoogerhand gewenscht blijft 1). 
In onderscheidene streken, waar in het belang van het In- 
landsch Credietwezen desa-padi-loemboengs zijn opgericht, zouden 
deze instellingen veel nut kunnen stichten ter bevordering van 
het gebruik van goed zaadmateriaal, indien onverpoosd, door der 
zaak deskundigen, toegezien werd dat zoowel bij den inbreng 
tot vorming van kapitaal als bij de terugbetaling van schuld, 
padi ingeleverd werd van goede hoedanigheid en tevens zorg 
gedragen werd voor luchtige opschuring, geregeld omwerken 
en van tijd tot tijd drogen. Een deel van deze padi toch wordt 
later voor zaad aangewend. 
Bepaalde zaadwisseling met het doel om na een of meer ge- 
neraties andere betere variëteiten te verbouwen, wordt door de 
bevolking niet toegepast bij de rijstcultuur. Wordt door nijvere 
gegoede landbouwers voor zaad steeds product van eigen aan- 
1) Bij de Regeering heeft de instelling van zaadloemboengs geen bijval kunnen 
vinden, juist wegens de fraudes, door desahoofden en leden van het desabestuur 
gepleegd. 
