19 — 
’t algemeen de bewaking tegen varkens, door verdeeling van 
arbeid te verlichten. 
Drijvende. 
In de z. g. Bëngawandjëro streken van Grissee en Lamongan, 
zijnde de laag gelegen landen aan den rechteroever van de 
Solorivier en in enkele andere moerassige streken, waar de grond 
het geheele jaar met eene dikke slijkmassa bedekt blijft, zoodat 
aanleg van kweekbedden op de beschreven wijze niet mogelijk 
is, wordt het zaad uitgezaaid op de dichte bekleeding van 
kankoeng {Ipomoea reptans Poir) = waterplanten, waarop men 
soms vooraf een laag padistroo aangebracht heeft en hierop weer 
wat aarde of enkel deze laatste. Men behelpt zich hier dus met 
drijvende bedden, die ten overvloede soms verankerd worden. 
Droge. 
Het kweek en van zaailingen op droge 1) bedden, waarbij men 
het groote voordeel heeft geheel los te zijn van den regen, 
en het plantveld op het meest gunstige tijdstip beplanten kan, 
vindt, alhoewel verre van algemeen, toch meer toepassing dan 
men oppervlakkig meenen zou. In sommige streken schijnt het 
van oude dagteekening te zijn, zoo o.a. in de z.g. Oeroetsewoe- 
streek in het zuiden van oud-Bagëlen. Hier danken deze bed- 
den vermoedelijk hun oorsprong aan den drang van omstandig- 
heden, namelijk doordien de moerassawahs en in ’t algemeen 
de laag gelegen velden, welke indertijd, vooral vóór de verbe- 
teringen in de irrigatie, jaarlijks bij het doorkomen der regens 
wegens slechten waterafloop overstroomd werden, geene gele- 
genheid aanboden om (natte) bedden aan te leggen. Men treft 
ze ook aan in de midden- en laaglanden van Palembang, waar 
toch, in ’t algemeen gesproken, de rijstbouw nog op een betrek- 
kelijk lagen trap staat. Maar ook hier zijn het de jaarlijksche 
overstroomingen, die dwingend daarop influenceeren. 
In de eerstgenoemde Oeroetsewoe-streek worden speciaal voor 
het kweeken van padizaailingen op zoodanige bedden gronden 
1) Droge kweekbedden heeten in het Jav. pawinihan kletegan, -kletekan of -kra- 
kalan, ook wel - awoeawoe ; in het Soend. pabinihan ratjikan. 
