18 — 
Een goede algemeene gewoonte is het om nooit twee jaar 
achter elkaar hetzelfde stuk voor kweekbed te benutten. Niet 
wenschelijk, althans voorzichtig, is het om evenmin de kweek- 
bedden aan te leggen op een stuk, waarvan men uit den vorigen 
aanplant weet dat het geïnfecteerd was. 
Verdeeling in akkers, onderling door geulen gescheiden om het 
water toe- en af te voeren en om langs te loopen ten einde de 
bedden niet te beschadigen, heeft in West Java zeer algemeen, in 
Midden- en Oost Java niet overal plaats. Ook het aanbrengen van 
bamboekokers om den watertoe- en afvoer te regelen, vindt in 
Javaansche streken niet zoo algemeen toepassing als in de 
Soendalanden. 
Legt iedere landbouwer in den regel het kweekbed aan op 
zijn eigen grondaandeel, — waar de irrigatie onder technisch 
beheer is, is het streven er op gericht om, in het belang van een 
zuinig waterverbruik, voor de behoefte van een of meer gehuchten of 
kleine desa’s, gemeenschappelijke kweekbedden te doen aanleggen. 
Hiertoe is echter de bevolking niet altijd te vinden. Vooreerst 
is niet iedereen genegen een stuk van zijn grondaandeel daartoe 
af te staan, omdat dit in vruchtbaarheid achteruitgaat, en gewas, 
dat op een gewezen kweekbed geteeld is, gewoonlijk minder op- 
brengt dan dat, op het overig gedeelte van het grondaandeel ge- 
kweekt. Voorts moeten de zaailingen voor de verderaf gelegen 
aandeelen ook over grootere afstanden worden vervoerd, wat meer- 
dere kosten althans meer werk vordert, bovendien met grootere 
kans dat zij beschadigd worden. Maar wijders is aan gemeen- 
schappelijke bedden het gevaar verbonden dat, zoo daarin ziekten 
en plagen optreden of indien men met overstroomingen te kam- 
pen heeft, een groote voorraad plantmateriaal in eens te loor 
gaat, zoodat men zaailingen te kort komt. Daarenboven wordt 
de bibit voor grondaandeelen, die men om verschillende redenen niet 
vroegtijdig althans niet tegelijk met de andere bewerken kan, te oud. 
In enkele streken van Zuid Preanger nochtans legt de be- 
volking eigener beweging wel gemeenschappelijke kweekbedden 
aan, niet in het belang van een zuinig waterverbruik, maar om 
de taak o. a. bij het aanbrengen van een omheining en in 
