niet om het af te voeren, zooals met moerassawahs het geval is. De 
benaming s. banjoe hoerip of s. tjai hiroep is waarschijnlijk 
ontstaan door de letterlijke vertaling van den gebruikelijken 
term van levend water voorzien. 
Voor sawahs, die met watergebrek te kampen hebben, zegt 
men in de Soendalanden wel eens s da?igdangrat. Dit is echter 
eene benaming, welke meer betrekking heeft op het wisselvallige, 
het onregelmatige der bevloeiing, zoodat het veld nu eens te 
weinig dan weer volop water heeft. 
Sawahs of sawahgedeelten, die ten opzichte van de toevoer- 
leiding zoo gunstig liggen, dat zij het water niet alleen volop 
maar ook ’t eerst ontvangen, worden in Midden- en Oost Java 
sawah toempang of s. banjoe toempang genoemd, in de Preanger 
s. pangalap, in het Pasoeroeansche s. toelakan, in sommige stre- 
ken van Bantam o. a. Tjaringin s. hawara, dit laatste in tegen- 
stelling van s. leuir voor de verder van de leiding gelegen en 
dus later bewaterbare stroken 1). In sommige streken wordt de 
benaming toempang meer bepaaldelijk gebezigd voor de eigen- 
lijke berg-sawahs, waarschijnlijk omdat zij doorgaans aan of nabij 
de bergstoompjes aangelegd zijn en hierdoor eveneens het water 
als ’t ware aanstonds uit die stroompjes ontvangen. 
Hier en daar in Midden- en Oost Java spreekt men nog van 
sawah oelon (in Madioen, vermoedelijk foutief, van s. oenon ). 
Dit zijn sawahstroken die, wat bevloeiing aangaat, een zekeren 
voorsprong hebben, zoodat zij bijzonder vroeg in het seizoen 
volop water hebben. De benaming is afgeleid van oeloe-an 
d.i. ’t gunstigst, ’t dichtst bij den oorsprong der leiding, haren 
oeloe , gelegen. 
Sawahs of sawahcomplexen welke, tengevolge van minder 
gunstige ligging ten opzichte van de aanvoerleiding, niet ge- 
lijktijdig ook niet zoo goed bevloeid worden als de dichter bij de 
aftapping gelegen velden, noemt men s. boentar of s. boentaran 
In soortgelijke beteekenis spreekt men in Midden- en Oost 
Java ook wel van toesan of katoesan, in de Soendalanden van 
(1) In het Koeningansche (Cheribon) spreekt men in dezelfde beteekenis van 
s. hawara en s. boerit. 
