334 Rheum. 
exhibuerunt. Infufum Rhei Chinenfis rubro-lutefcens, 
fubopacum, odore fragrante rhabarbarino, fapore a- 
maricante rhabarbarino, fubaromatico; cum virr. marris 
pariter nigrefcit; hujus infufi guttae 6, in aquae fqnu 
unc. cum vitr. martis , colorem prioris infufi fi- 
milem faciunt. Infufum radicis Rhei palmati circirer 
triennis, in Svecia cultae & recenter ficcarse, colore 
prioribus fimile erat, odore quidem rhabarbarino, fed 
fragrantia graviore; fapore duicefcehti-amaricanre; cum 
virr. nwtis non nigrefcebar, verum fulco viridefcebat; 
hujus infufi guttae 30, in aquae fontana? unc. jj , cum 
vitr. marris, colorctn fordide viridem, fed dilutiorem, 
exhibuerunt. Radix haec in fegmenta tenuia concifa 
erat; & vero quando infufum decantabatur, fegmenta 
radicis, in fundo remanentia, adeo gelatinofa erant, ut 
cohaererent, & totus fundus vafeuii gelatina crocea re¬ 
pletus elfet. Jpfius radicis ferupui. i propinavi, qui 
alvum duxit. Odorem fpargebat ha?c radix fragrantem, 
dum recens erat* ficcata, odore Rhabacbaro Sibirico 
antecellebar. Mafticata fatis amaricans em , tenax 
& flexibilis, facie fubgummofa ; verum in ore fumta 
fine mora emolliebatur, faliva crocea. Hinc radix 
Rhei junior nimis gummofa, vix adfiringens, purgans 
tamen. iEtate qualitatem fuam gummofam fenfim de¬ 
ponit, magis adftringens fit magisque tonica J omne 
tamen muciiaginofum a?tate non deponitur, quod qui¬ 
dem elucet ab experimento cL And. Leop. Haan (*), in 
olla Papini fifto, ubi Rhei vulg. unc. 1 refidui mucila- 
ginofi infipidi drachm. 3 & gr.--46 reliquit. Rhei chi- 
nenf. libra 1 dedit ExtraBi aquofi fere libr. 
OBS . 3. Rhabarbarum purgat partibus fuis odori¬ 
feris; hinc Rheum toftum obftipat; hinc extraftum 
aquofum longe debilius purgat, quam pulvis radicis 
recenter comminutus. Optima itaque forma Rheum 
pro- 
/ 
O Libello , p. zf. 
