137 
gs ) o c as 
mal difcerni contendunt , atque adeo opinioni fa- 
vent, humani fetus, pondere agnum fuperantis 
diutiusque in utero morantis, germina non citius, 
fed potius adhuc tardius oculis luftrari posfe. Hoc 
brevi igitur temporis curfu gelatina , principio vi- 
tali ditata, licet primum rudis & informis, tantam 
fubiit commutationem , ut receptaculum jam mem- 
branaceum, villis ramofis extus obdu&um, intus 
vero corpufculo inftruÊfcum oblongo, informi, fed 
tamen pro membris futuris gibbofo, & funiculo 
fuo prædito, formet. Funiculus cum adhaerente 
placenta præ reliquis partibus cito increfcit. Bre- 
vior tamen eft & pro portione crasfior turgidior- 
que & ad tertium menfem usque reflus, nec in 
fpiram tortus: unde, fi in abortivo ovo gracilis & 
quafî exhauftus offenditur, hoc fignum præceden* 
tis esfe morbi Ruysch pulcherrime adnotavit. 
Quodnam autem fetus incrementi comple- 
mentum porro, a primo fuo adfpeftu, fub tribus 
vel quatuor fequentibus feptimanis, adquirat, dum 
Hallero indicare placet, ad fua quidem in ovibus 
habita experimenta rurfus confugit, quibus patuit, 
ovinum embryonem vigelimo quarto die fex lineas, 
trigefimo fecundo fupra pollicem, & quadragefimo 
quatuordecim lineas longum fuisfe. Sed vero, et- 
iamfi hæc obfervata pro norma habuerit, ad quam 
clarisfimorum Virorum propofitas opiniones com- 
pararet, vix tamen inde ad humana corpora, ob 
fegniorem in ipfis evolutionem quidquam certum 
inferre potuit. Id tamen impetravit, ut probabi- 
les narrationes ab oppido fallacibus diftingvere va- 
luerit. Quis enim jam Mauric/ei, Bidloi, Vate- 
ri, Kerkringii & Pinæi fetibus, triginta quinque 
& quadraginta dierum, uncialibus, biuncialibus vel 
vol. v. S tri- 
