IfO 
as ) 
£* = 2 ax; hinc z = ±V2ax, ubi ftatim AD—-\-yiax, 
fed, quamvis AC— 2 ax, dubitanter folum asferitur 
fpag. 275. n. 11) es'e AC — -7- Vzax. IpCa videli- 
cet AD, fi rotari ponatur circum A punftum, & 
ad fitum AC pervenire, manebit pofitiva vel ne- 
gativa, prout ab initio fuerit asfumta, adeoque, fi 
AD = -1- Vicix , erit *— AD = — V2ax. Hic autem 
valor — AD facile obtinetur, quando pars negati- 
va AE , continuata lineæ AD circumvolutione, cir- 
culum fecuerit, & cum directione Chordæ AD co- 
incident. Idem probatur asfumto radio AF—a — i, 
(AGD \ 
; fi enim Arcui AGD , cujus 
& z = 2 fin 
chorda efts, addatur integra peripheria ADBCA—c, 
, , „ ( c -f- AD\ „ f AD 
erit chorda ,’= 2 fin J — — 2 fini = 
{ 2 ' x 2 y 
— AD. Quia in' genere, pofito arcu ^ erit 
finj' affirmativus, & fin (ic-py) = — fin^ vel fi- 
nus arcuum majorum quam femiperipheria, 8 z mi- 
norum quam hæc integra, funt negativi. Obfer- 
vandum tamen hic efb, fenfum aequationis 2 2 = zax 
ita etiam accipi posfe, ut quaerantur lineæ aequa- 
les, quæ a punfto A in peripheria ad ipfum duci 
posfint, quo in cafu AD — -PV 2ax, AC — — V2 ax: 
fit enim Arcus AGD—y, erit DP — Cm y , PC- — 
fin y, PF — Cofjv, ad radium AF— 1 , hinc s 2 = 
4 fin (4 -jO 2 = 2 — 2 Cof y , & quia Cofj refpondeat 
utrique arcuum AGD & AC, erit 2 fin éy = ■+ 
(2 — 2 Cof>') 2 — AD & AC — 2 fin (— é-j) = — 2 fin \ y= 
— (2 — 2 Cof)') 2 . Sive AD, AC funt duæ reftæ 
æquales, quæ a punfto A ad peripheriam ADBCA 
duci posfunt. Præterea , fi arcus circulares AD, AC 
a punfto A ex utraque parte increfcere concipi- 
an- 
* 
